Hızını Alamayanlar


Öyle anlar vardır ki hayatımızda hiç o kadar üretken olmamışızdır… çalışırız çalışırız yorulmayız… taki hedefe ulaşana dek… hedeften sonraki boşluk anını ise depresyon haline giriş bileti olarak düşünebiliriz… işte o yoğunluğu çekerken hayıflanmamız boşuna, bunlar mutlu anlarımız aslında … keşke hep yoğun olabilsek… keşke hep uğraşacak meşguliyetlerimiz olabilse….

4 yorum:

    On 27 Kasım 2008 13:15 1sen dedi ki...

    aslında insan çok yoğunken, bi durup nefes almak istiyo (durgun bi hayat istiyo belki de ) ..ama yoğunluğa alışıp da o ritmi yakalayınca; artık boş kalmak çekilmez oluyo..
    işte böle acayip bişi bu hayat;)
    bi kısır döngü ki sorma...

     

    evet 1sen yoğunluktaki tempomu özledimmm...

     
    On 27 Kasım 2008 13:37 1sen dedi ki...

    belli :))

     

    hımmm bir yerden gözüm ısırıyor ama :))

     

Blogger Templates by Blog Forum