Gülmek Belki


Gülmek bir mutluluk simgesidir... sanırız ki hep mutlu kişi güler... Oysa çok gülen insanlar beni hep düşündürmüştür...


Kimbilir o gülen tatlı yüzler hangi acının maskesi; ya da acıların... Her gülüşte oluşan o mimik kırışıklıkları belki gerçek çizgiler... onlar gizleyemiyorlar; ne kadar gülmenin arkasına saklansalar da, bu bilinmez belirti kaçınılmaz oluyor belki de...


Dert deryasında boğulan yüreklerde bir rahatlamanın simgesidir belki de gülmek... Ya da gerçekten gülmek istediğin için gülmek; her şeye, vara yoğa gülmek belki... Gülemediği için gülümsemeye çalışmak belki... Acının dozu öyle aşmıştır ki karşıdakini üzmeyim diye anca tebessüm edebilmek belki...


Ben hangi gülenlerden miyim... Belki de hepsi...

10 yorum:

    "Dert deryasında boğulan yüreklerde bir rahatlamanın simgesidir belki de gülmek.."

    Gülmenin bir tanımı olacaksa illa; bu olsun..

    Süper tasvir..

    -mka-

     

    İnsan bazen acıdan güler, sinirden güler, sevinçten güler. İnsanoğlu o kadar farklı bir tür ki herşey mümkün. Sanırım bende hangi gülenlerden miyim diye sorsam... Hepsi...

     

    bide konuşurken bile gözlerinin içi gülenler vardır... asıl gülenler bunlardır bence...

     

    gözlerinin içi gülen insanlar vardır ya bir de çizgi çizgi olur bakışları işte onların hastasıyımdır...

    gerçek gülmelere olsun her günümüz...

     

    Canım blog adresimde küçük bir değişiklik yaptım. Bundan sonra blog adresim;
    http://muhabbetcicegim.blogspot.com/

    Sonuna sadece bir 'm' harfi geldi. Değiştirirsen sevinirim. Sevgiler.

     

    Off... ben bazen sinirden gülerim:)

     

    gülerek neleri maskeliyoruz? her gülen mutluluktan gülmüyor tabi. insan bazen sinirden, bazen sevinçten gülüyor. hepsini de yapıyoruz galiba :)

     

    mka: eminim herkesin kendini bulduğu bir tanım vardır; demek sen bunu seçtin...

    çiçeğim adresin eklenmiştir.. gülme konusunda sen de bendensin...

    aşk meleği:bak buunu yazmak aklıma gelmedi ne iyi ettin...

    beenmaya:amin canımmm benim

    primarima: haklısın ben de tutamam kendimi bazen sinirliyken ortamı bozarım gülmekten...

    gülcan: evet insanoğlu işte dert de ona, deva da, gülme de, ağlama da... sevgiler...

     

    Çok problemli, sıkıntılı insanlar tanıyorum, ama nasıl hâlâ kahkahalarla gülebildiklerine şaşırıyorum. Hatta imreniyorum. Ben ki, çok nadir kahkaha atarım, komik bulduğum şeylere sadece gülümserim. Sanırım bu, aklımın bir köşesinin sürekli, sıkıntılarımla meşgul olmasından kaynaklanıyor.

     

    olabilir...
    çok da düşünmemek gerek dertleri; yoksa boğuluyo insan...
    gülünecek yerde gülünecek ağlanacak yerde ağlanacak aslında...

     

Blogger Templates by Blog Forum