Kim Kazandı?

Bu yaşanmış bir öyküdür , telif hakkı ise çalıkuşuna aittir... Burada geçen kişi ve kişiler herkes olabilir...

Biricik arkadaşını mutlu etmek için, hasta haliyle burnunu çeke çeke, saçlarını sarıyordu Özgün'ün... Sabahtan kapanmışlardı odaya akşamki misafirler için... dolaptaki tüm kıyafetler denendi... aksesuarlar ayarlandı, saça son şekil de verildi... eee en yakın arkadaş Elif de o gün onlarlaydı... ve bir modacı gibi süslemişti Özgün'ü...Özgün ise Elifin kazağını beğenmemiş kendisinikinden giymediği bir tane vermişti o gecelik...


Ding dang dong... Özgün pır pır uçuyordu... Aile dostunun oğulları Berk de geliyordu... Sanki gelinlik giymiş de ilk dansını yapmak üzere sahneye çıkma zamanının geldiğini haber veren düğün dans müziği çalmış gibi, içi içine sığmamıştı kapı zili çaldığında... Zavallı Elif de onun sevincine ortak olmuş, Özgün'ü sakinleştiriyordu... çok güzel olduğunu söyleyerek...

Hiç de kıskanıp özenmemişti Özgün'e bir gün olsun... Çünkü biliyordu ailesinin sınırlarını ve mutluydu kendine yeten yaşamında... Tok gözlülüğü ailesindendi...

Berk, Özgün ve Elif kızma birader oynadılar... Yaw bu Elif'in de amma şansı açık... Yine kazandı, ama bu biraderler Elifciğin şansını kıskanmaya başladılar... Eee yenilen pehlivan güreşe doymaz... Berk'in isteği üzerine Özgün satrancını getirdi, Elif bunda kesin yenilirdi ama plan işe yaramadı... Elif bilmiyorum dediği oyunu kabaca anlatan arkadaşlarından ne de çabuk kavramıştı... ve galibiyeti ne de mütevazice yaşıyordu....


Bu yenilgi çok ağır geldi Berk'e ve Berk hayranı Özgün'e... Nasıl canı yanardı bu Elif'in... Berk tutamadı kendini...
Berk:''Yaa sen de amma burnunu çekiyorsun abi yaa...''
Özgün: "ııyyy evet dimi yaaa" "ay yaaa kazağı da çok kötü dimi Berk..."
Berk: "yani bence de ve de çok banel.""sen çok şıksın ve saçların çok güzel"
özgün: "yaaaa beğendiğine çok sevındım... ben yaptım"...


Yaaaaaaalaaaaaaaannnnnnnn külli yalan... Bu nasıl insanlık ve bu nasıl arkadaşlık... 12 yaşına ilk hayat sillesini yedi Elif... ve oyunu açık ara ile Berk ve Özgün kazandı... yıktıkları ise Elifin onuruydu...


Elif ise hıçkırıklar içinde, indi alt kata ve hemen arkasından koşmasını beklediği arkadaşı gelmeyince işte o zaman yenildi ve bu yenilgiyi ömrü boyunca unutamadı...


9 yorum:

    Çocuklukta yapılan hatalar kolay unutulmuyor Çalıkuşu.Fedakarlık yapmak ve karşılığını görmemek çocukkende büyükkende yaralıyor inasanı.İnşallah Elif,Özgün için fedakarlık yapılmayacağını öğrenmiştir artık.

     
    On 24 Mart 2009 03:42 LoLa dedi ki...

    adi özgün
    bunun gibiler çok :))

     

    Öncelikle bloğuna hoşbuldum:) Yazı bana ilginç geldi nedenini bilmiyorum. Ama kötülüğe iyilikle karşılık verme taraftarıyım. Elife söyle içindekileri boşaltana kadar ağlasın. Sonra Özgün'ün saçları bozulduysa tekrar yapmaya gitsin...

     

    meleklerim: Elif Elif ise sence Özgün çağırsa yine de gitmez mi...


    lolacım: keşke olmasa, neyi merak ediyorum biliyo musun acaba bu yaptığı hatayı anlamışmıdır, ya da aynısını yaşamış mıdır...ama eminim bu hak onda kalmaz...


    Quaresma7: Hoşgeldiniz öncelikle; Elife söylenir söylenmesine de ama artık çok geç...

    iyiliğe kötülükle karşılık verilmiş, bi de bunun üstüne gerçekten iyisen iyilikle karşılık verirsin... o da çok zor değil mi...

     
    On 26 Mart 2009 12:13 by ene dedi ki...

    Çalıkuşu şayet kabul edersen ben de bir mimim var (:

     

    umarım yapdığı hatanın ne oldugunu anlamısdır.

     

    elbette by ene... en kısa zamanda inşallah...



    primarima: inşallah eğer anladıysa kazananlardan olur...

     
    On 28 Mart 2009 12:00 umidim dedi ki...

    'iyilik yap denize at...' sözü geldi aklıma.

     

    ümidim,".... balık bilmezse halık bilir..." :)

     

Blogger Templates by Blog Forum