TAŞ BEBEK


İçi cızzzzzzzz etti Fahriyenin... hayatta en çok istediği onun olmuştu... Taş Bebek onun oldu ya; artık onu hiç bir şey mutsuz edemezdi... ne arkadaşlarının horlaması, ne anasının bağırmaları, ne de babasının azarlamaları... O bir yolunu bulur oynardı nasıl olsa bebeğiyle...


Derken bir gün bebeği dile geldi, can buldu... ikisi birbirine yoldaş olmuştu... dünyada yapamayacakları şey yoktu, hayat ve yaşamak çok güzeldi küçük Fahriye için... Onun o büyük, yüce sevgisi cansız bebeğe can vermişti... bu sırrı bir Fahriye biliyordu bir de TaşBebek...


Taş Bebek artık sıkılmıştı bu sevgi oyunundan, zaten zoraki sevmişti, ilgi hoşuna gidiyordu; gerçi bu da bir yere kadardı; ama bu Fahriye de çok işe yarıyordu be, yokluğu zarardı... Taş bebek, taş kalpli bebek Fahriye'yi bir güzel parmağında oynattı... Bir sağa bir sola, olmadı öne, hadi arkaya...

Zavallı Fahriye de, Taş bebek ne derse yapıyordu, ya onu bırakırsa diye... Ondan başka arkadaşı yok ki, giderse Taş bebek, ne yapardı bi başına Fahriye...


Fahriye artık yoruldu Taş bebeğin isteklerinden, nazlarından, yerli yersiz şikayetlerinden, eleştirilerinden, aslında yorulmuştu sevilmemekten... ve bir karar verdi hiç istemeden,canı yansa da, Taş Bebeği sahibine geri verdi, zaten hiç Onun olmamıştı ki...


7 yorum:

    On 10 Mart 2009 14:40 -mka- dedi ki...

    Gözüm, duvarımdaki bez bebeğe takıldı ister istemez.. Göz göze geldik, ben gülümsedim; o ise umursamadı bile..

    Zaten hiç benim olmadı ki..

    -mka-

     

    güzel yazdın yine:)

     

    bir arkadaşımın sözü geldi aklıma; sen hiç gelmedin ki gidesin...

     
    On 11 Mart 2009 04:58 mehtap dedi ki...

    Hoş bir hikaye yine.yüreğine sağlık canım.sevgiler.

     

    Zaten hiç benim olmadın ki, gitsen ne farkerder.
    Çok güzel yazmışsın canım. Yüreğine sağlık. Sevgiler.

     

    -mka- zor doğanın sahip olduğu pırpır kuşu elinde tutmak, bu da onun gibi...


    primarima,saolasın canım benim...


    beenmaya, doğru demiş ve hikayeye cuk diye oturmuş...


    mehtap,çok saol canıııımmmm...


    çiçeğim, geldiğiyle gittiği bir oldu, farzedelim ki hiç gelmedi...

     
    On 21 Kasım 2009 01:13 ZED dedi ki...

    taş bebek ne güzel bir hikaye:))

     

Blogger Templates by Blog Forum