Ben Çocukken...

Çocuklar büyük olmak ister, büyükler ise çocukluğunu özler... Bir öğrencim ne olmak istediğini söyledi ama liste bir hayli kabarıktı... ve bana çocukuluğumu hatırlattı... benim listem de az sayılmazdı...

Ben çocukken ilk tanıştığım meslek, doktorluktu... Daha yürüyemeden hastaneyle haşır neşir oldum ve yaklaşık üç sene de yattım, ilk yürümem de beş yaşında gerçekleşti... Annem, emeği hakkı çooook, hastane camında beni bırakınca, gözyaşları sel olmuş:" şöyle üstünü başını giydirip okula gönderebilir miyim acaba"derken, bu lafını beni gelin ederken hatırlattım ve ikimiz birden koyverdik... İşte taa o zaman beni iyileştiren doktorum gibi doktor olmak istiyordum... Canım annem de hala hayıflanır, "ben senin doktor olmanı istiyordum" diye...

Saçlarım uzun ve düzdü, ee artık iyileştim de, tüm ailenin ilgisi bende, beni çağırırlar oyunumdan ve hadi çalıkuşu bir şarkı söyle derlerdi, ben de başlardım " saçlarını dağıtırsın, rüzgarlara bırakırsın, sen sevmeye alışıksın, seni sevmeyen ölsün..." Hem şarkıcı hem de balerin olmak istiyordum... parmak uçlarımda yürüyerek provalar yapar hayaller kurardım... Bağlamam da olmalıydı, Türk Halk Müziğinden parçalar da söyleyecektim...

Canım babacım öğretmendir ve ben de artık okul çağındaydım ve elbette öğretmen olmak istediğimde kararlıyım, ama ne öğretmeni...Ortaokula gelince, hangi öğretmeni sevdiysem o branşın öğretmeni olacaktım... Resim öğretmeni olmakta kararlıyken, karşıma annem dikildi ve izin vermedi, vazgeçtim...

Artık lise çağındayım ve Anadolu Öğretmen Lisesi'ne de gidince tek mesele branşı seçmek kalmıştı... Derken İngilizce Öğretmenim babama dili seçsin deyince, ben daha durur muyum, sevdiğim öğretmenim beni övmüş, ve kararım da kafamda belirmişti... derken...annem yine istemedi... Ancak bu sefer devreye babam girdi, "yaw hatun bırak çocuğu dedi" ve yıllar sonra buralardayız şükürler olsun...

Kararlarımızı bazen tek başımıza veremiyoruz... Kendimiz seçsek de bazen hata yapabiliyoruz... Sanırım çocuklarımızın bu meslek seçimindeki kararsızlıklarına, biraz da bizler sebep oluyoruz... Bizlere düşen onları engellemek değil, olurları olmazları onlara sunmak, seçimi onlara bırakmak, ve iyi destekli yönlendirmektir...

4 yorum:

    :)
    seni sevmeyen ölsün he?
    Ne kadar benzer yanlarımız varmıs çalıkuşu bende bunu söylerdım bende bale yapardım bende resım ögretmenı olmak ısterdım ki hala istiyorum:)

     

    ahh canımm her şey olmak istemek aslında tehlikeli, amacının gücü parçalara ayrılınca azalıyo...

    çok sevindim senle ortak bişilerimizin olmasına....

    canım benim inşallah isteğine kavuşursun...

     

    ben hep öğretmen olmak istedim ama olmadı şuanda öğretmenlikten çok uzak farklı bir durum benimkisi, ama o kutsal görev benim içimde uhde, hepte öyle kalacak... sevgiyle kal...!!

     

    kardelen teşekkür ederim, kısmet değilmiş demekki, öğretmenlik gerçekten güzel ama duygusal açıdan da yıpratıcı...

     

Blogger Templates by Blog Forum