bensen senben

Sadece korkuyu hissetti... Her şeyi varken bir anda hiç birşey oldu... Tam ben buyum diyecekken, oyunun içinde bulundu... Küçücük kafasının içinde ikincisini de yaşadı, "sen ben ol ben sen" dedi...

Kişilikli görünen yüzü, sakladığı korkunun gücüydü... Hata yapmaktan korktu; yaşamayı hata sandı, rüyada buldu kendini... Her anını kaydetmek istedi, ya kayıt altına alamadıkları... Onlar zaten kayıttaydı, bir gün karşısına çıktığında ne yapacağını bilememezliğin verdiği korkuyu hissetti... ve yine ikinci ben oldu; daldı ve yine uyandı görünen yüzü... Bu böyle sürerken, dolana dolana düğümlendi...

Düğümlendiği noktada seçimini yaptı: ya karmaşada dalgıçlık... ya görünen yüzündeki kişilik... ve ben beni seçti... korkuyu terketti... huzuru hissetti...

Nihayet aylar süren tedaviye cevap verebilmişti... uykudan uyanan gözlerini gerçek dünyaya dikti ve "çok mu oldu?" diye sordu gülümseyerek...

0 yorum:

Blogger Templates by Blog Forum