Hüzünlü Sevinç...


En sevinçli anımda bir anda hüzünlendim... Yazmayacaktım ama yazdım...


Bu gün bir yaş daha büyüdüğümü anladım... Büyürken küçüldüğümü, küçülürken küçültenleri hatırladım... Nereden nereye dedim... Sonra affettiklerimi ve affedemediklerimi hatırladım... Sonra eskilere baktım... Sonra daha da eskilere baktım... "Vay be" dedim... "Gözümdeki çizgilere bak", onlar arttıkça büyüdüm, büyüdükçe küçüldüm... ve güçlendim üzülerek çizgilere...


Bir ses umut verdi, iç çekerken ben... "Senin de"... dedi ve sıraladı, sağolsun gülümsetti... Dedim ki ben de "çizgilerim de güzel, ben de"


Yazmayacaktım bugün ama hüzünlendim, affettiklerime ve affedemediklerime ama bir gün affedeceklerime... belki bir gün dedim ve boşverdim... ve yazdım...

Az zaman; çok ve büyük işler...


Az zamanda çok ve büyük işler yapanınız var mı... İnanı,n geniş zamanınızda yapamadıklarınızı az zamanda daha iyi ve dikkatli yapıyorsunuz... Ondan değil midir hep işlerimizi son güne bırakışımız... Misal, koca haftasonunda temizlik yapamazsınız üşenirsiniz, ama bi misafir geleceği lafını duyunca; 1 saat içinde, eviniz ışıl ışıl olmuş, çay da ocağa konmuştur...


Mesela koca yaz tatilinde yatar yatar, tatil bitmeye yakın eş dost gezmeye başlarsınız, ya da her hangi bir yeri gezmeye ya da diyete başlarsınız ki davete bi hafta kala ve sıkıştırıverirseniz bir aylık işi bir haftaya...


E ben de öyleyim maalesef.... :( Şu an öyle yoğunum ki az zamanda çok ve büyük işler yapmam gerek... "Çok çalışmam lazım okuyucu, çoook..."
Umarım işlerimin sonunda bahtiyar olurum...

Blogger Templates by Blog Forum