pervane

Dertlerin biri bitiyor ,biri başlıyor... ve bir öncekini aratır nitelikte her biri... sonra üzülüyosun ben niye bunun için canımı sıkmışım diye... bunu derken bile daha şiddetlisi kapıda mıdır bilinmez....

Sonra o en aciz halinle yalvarıyorsun.."Allahım nolur dayanamıyoruuuum, söz bi daha yapmayacağım buna dayanamam.... bi daha boşyere üzmeyeceğim kendimi...." ya da işlediğin bi hatanın cezası olarak görüyorsun başına geleni ve diyosun ben  bunu hakettim ve "Allahım kendim ettim kendim buldum, cezama razıyım... ama tövbe ediyorum...."

Sonra bi bakmışsın kırık, dağınık, üzgün, mutsuz, çevren bitik, sen onlardan uzak, onlar senden... ve çatlaklardan aralanan ışık, yolunu bulur bir anda ve zemzem gibi yetişir imdadına....

Hepimizin hayatı bir pervane değil mi.... rüzgarın şiddetiyle bir hızlı , bir yavaş, bir eser, bir gürler, yıkar, savurur, sonra durulur...

ve pervane duruur, HAYAT BİTER...
.
.
.
.
.

son istasyon KIZILAY, inişler için lütfen kenar platformu kullanınız...... :))))))))))))

Blogger Templates by Blog Forum