Dip

Dipsiz kuyuya düşer aşık götürecek bir şey bırakmaz, içi sızılı kanar yarası ile dertlidir. Darılmadan dayanmaya çalışır aşık, gülmeye utanır tam gülecekken, sevinmez sevinecekken çünkü hatırlar birden aşık olduğunu. Çıkılmaz mı ki bu kuyudan bilinmez ama hep bir ümidi vardır aşığın işte o zaman bir ışığın peşinde sevinir azıcık aydınlıkta gülümser. Aşığın gülmesi de sevinmesi de bu kadardır. Unutmalı mıdır aşık, yok unutmasın ki nefes aldığı müddetçe içi yana yana yine de yaşasın. Ne yapalım keşke aşık olmasaydı.

0 yorum:

Blogger Templates by Blog Forum