ÇALIKUŞU,flame

pervane

2010-12-06T13:31:00.000-08:00

Dertlerin biri bitiyor ,biri başlıyor... ve bir öncekini aratır nitelikte her biri... sonra üzülüyosun ben niye bunun için canımı sıkmışım diye... bunu derken bile daha şiddetlisi kapıda mıdır bilinmez....

Sonra o en aciz halinle yalvarıyorsun.."Allahım nolur dayanamıyoruuuum, söz bi daha yapmayacağım buna dayanamam.... bi daha boşyere üzmeyeceğim kendimi...." ya da işlediğin bi hatanın cezası olarak görüyorsun başına geleni ve diyosun ben bunu hakettim ve "Allahım kendim ettim kendim buldum, cezama razıyım... ama tövbe ediyorum...."

Sonra bi bakmışsın kırık, dağınık, üzgün, mutsuz, çevren bitik, sen onlardan uzak, onlar senden... ve çatlaklardan aralanan ışık, yolunu bulur bir anda ve zemzem gibi yetişir imdadına....

Hepimizin hayatı bir pervane değil mi.... rüzgarın şiddetiyle bir hızlı , bir yavaş, bir eser, bir gürler, yıkar, savurur, sonra durulur...

ve pervane duruur, HAYAT BİTER...
.
.
.
.
.

son istasyon KIZILAY, inişler için lütfen kenar platformu kullanınız...... :))))))))))))

kübra beni seviyo

2010-11-30T10:11:00.000-08:00

Çok şaşkınım, moralim bozuktu ve umulmadık bir anda bir telefon geldi, eşimin telinden.... ve "ben kübra" dedi o ses... wallahi başta çıkaramadım, neyse tanıyamadığımı anlayınca kendine has espirili uslubuyla tanıttı kendini ve birden bana ne kadar kıymet verdiğini, özel bulduğunu söyledi hem de telefonda, hem de birbirimizin numaralarını bile almamışken, hem de bu yüzden eşimin nosundan ulaşılarak...üstelik komşum olacakmış ve ilk bana söylemiş genelde böle haberler olayın üstünden aylar geçince ulaşılır bana, ve bir de sitem satılır; ben de paşa paşa alırım... Neyse öyle şaşırdım ki çünkü daha tanışalı 2 ay oldu olmadı... ilk defa emek vermeden, arkadaşlık için hiç bir fedakarlıkta bulunmadan, öylece kendiliğinden bu onure edici sözleri işittim... Ya Rab bu bir hediye mi bana... insanlara güvenimi yitirdiğim şu günlerde bu apansız sevgi sözleri, bu arkadaşlık bu samimiyet... ben çok şaşkınım... ve mutlu...

ASYAM

2010-11-27T15:14:00.001-08:00

Doğu'nun narin gülüydün ASYAM... öyle nazlı, öyle saf , öyle hassas... kışlar soldurdu seni, hep kıskanılan oldun; ama sen yine güldün yine inandın, su buldun ,şifa dedin canlandın.... sonra büyüdün, seni görenler hep koparmak istedi, ama gizli bir güç korudu seni, kalbindeki iyilik ve saflıktan...

Sonra sen de sevdin, ve ilk kez böylece tanıştın kötülükle... sevdikçe yaprakların döküldü, eski güzelliğini kaybettin... açılmış gül idin, süzüldün soldun...yaşıyordun tıpkı yaşamıyormuş gibi... var ile yok arasındaydın... artık sevmeyeceğim dedin, acı tecrübenin hissi ile...

ve sevmedin... ama gün geldi ki seni en çok seveni kaybettin... bir boşluğa düştün, sana ilk su verene kandın... ama çok yanıldın.... bu sevgi değildi ki... tutunacak dal idi... ve evet tutundun, hayata döndün ama sen hayata dönünce o gitti, çünkü gerçek değildi...o hem seni kurtardı hem de kendini... sonra vakti gelince de gitti... sen yine sevdin ama yine bittin... yalan sevdanın sevdası gitti kaldı yalanı... yatsıya kadar vaktin kaldı...

ve keşke dedin... "keşke sevmeseydim", bir da ha dünyaya gelsen, bir daha sevmezdin...

sevme ASYAM... sevil de sevme...

JOKER

2010-11-07T14:41:00.000-08:00

Bazen kendimi joker kartı gibi hissediyorum... varlığı iyi, yokluğu acı değil, sayısı yok, değeri yok... öylesine işte... olsa da olur, olmasa da olur... öyle bi köşede dursun, belki lazım olur...

Sonra geçmişe gittim... çocukluğumda da yakantop oynarken hep aracı yaparlardı beni, boy kısa, akrobatlık yok, napsınlar... öyle ortalıkta dolanırdım... ne top yakalayabilirdim, ne de en sona kalıp takımı kurtarabilirdim... varlığım yokluğum birdi...

Okeyde de yedekte olurdum, hep oynayan 4 kişi olur, ben de yedekte dururdum, işi olan masadan kalkan birinin yerine, öyle boşluğu doldurayım diye... Herkesin elini görürdüm ama güvenilirdim, benden zarar gelmezdi... işte öylesine, ha var... ha yok... boşluklar dolar benimle...

Evde de öyle işte... illa şunum olsun bunum olsun yoktur... heveslenirim ama öncelikli isteyen biri varsa benim isteğim hemen ikinciliğe düşer, öyle çok da önemli değildir... yedeklerden idare ederim... öyle işte arada derede gezerim...

İşte ben öyleyim... ha var, ha yok... yanımda hemen birine atabilirsiniz, ağzım sıkıdır, konuşulan orada kalır... Bana sitem edebilirsiniz, hemen kabullenip kendimi suçlu hisseder, boynumu bükerim... Ben hiç sitem edemem, etmeye kalksam elime yüzüme bulaştırırım, dedime diyeceğime pişman olurum... kendimi de savunamam...

İşte öyle arada derede bir kişiliğim, varlığım yokluğum pek ayırt edilemez... Öyle gösterişli de değilim, ağzım da laf yapmaz, ortamımı bulamaz, rahat hissedemezsem, konuşmaya çekinirim, sesimi duyamazsınız...
Hayır da diyemem...

Ben işte böyle biriyim... öyle arada derede... ha var, ha yok... kenarda dururum, boşluğu doldururum, öyle birinciliğim yoktur... benden daha iyi JOKER mi olur?

aşkın gölgesinde

2010-11-05T12:39:00.000-07:00

"hoşçakal olacaklar sensiz olsun,
................
unutuyorum"
(emre aydın)

git derken kalmasını istemek gibi...
sevmiyorum seni artık derken, aşktan yanmak
kavrulmak aslında aşkın gölgesinde; ferahladım derken...
rüyalarında paylaşırken mutlu dakikaları ve kızmak kendine
olmayacak duaya amin demek ve gerçekten korkup gölgesinde soluklanmak...
bi haber almak için çılgın olmak ve sonra pişman olmak...
ve gerçeğinle mutlu olmaya çalışmak...
yeni yollar bulmak, yeni umutlar,
umutlara gebe kalmak...
ve aşkın gölgesini geride bırakıp gerçekle dost olmak...
ve sonunda unutmak...

NEDEN ?

2010-10-26T13:31:00.003-07:00

Çok haşere, ama bir o kadar çocuk ruhluydu 6-C sınıfı... Birbirini şikayet eden edene.. "o kalemimi aldı, bu silgimi vermiyo, beni konuşturuyo, o beni güldürüyo, valla ben bişi yapmadım..."

Derken 7. sınıf oldu bu haşereler, bi geldim ki boy atmışlar, erkeklerin sesler kalın... kızlar serpilmiş... ama bizim bunlar yine çocuk.... "o bana teklif etti ben kabul etmedim... sosyalcinin dersinde susuyolar hocam bi size böyleler..." diye şikayetleri ve savunma mekanizmaları değişerek gelmiş bizim çocuklar...
Dersleri ne siz sorun ne de ben söyleyim....

Şimdi ise 8-C oldular... "Bu sene daha iyi gibi bizimkiler... Jack bile daha az kavga eder oldu..." diye düşünedurayım, veli toplantısı geldi çattı.... Gel de söyle şimdi velilere, "senin oğlun böle ders dinlemiyo, oğlun böyle kavga ediyor, kızının erkek arkadaşı var..." zor iş bunlar ve gizlenemez, ama iyi ve etkili bir dil kullanarak, faciaya da sebep olmadan bu öğrencileri kazanmak ise ilk amaç...
Neyse ki, gelen velilerle olumlu cümleler kullanarak görüşmeye çalıştım... Ama bir de üç senedir hiç tanışamadıklarım vardı... öğrencilere özellikle bildirdim velilerinin gelmelerini...

O gün çay saatine geç geldim, hocalar oturmuş bana seslendiler: "Bir veli sizinle dörüşmek istiyor" diye... Çok şaşırdım ve sevindim bu Eric'in babasıydı üç sene boyunca tanışamadığım... Meğer meslektaşım olan baba, oğlunun olumsuz tavırlarını dinlemek istemediği için gelmezmiş... Aslında olmayan Eric'i olmasını istediğim Eric gibi anlattm, bana verdiği sözden bahsetttm....baba da şaşkın ve mutlu... Sonra Eric koşa koşa yanıma geldi : "babamla konuşmuşsunuz hocam... ben adam olacakmışım, siz öle demişsiniz...." dedi ve hararetli , umut dolu bir konuşma da Eric ile gerçekleşti.... TENEFFÜS bitmişti ki derse döndüm ve şımaranlar listesinde dikkatimi en çok çeken öğrenci kim olsun, maalesef iki de çarpısıyla ERİC"ti....

O kadar üzüldüm kü... tek sormak istediğm "Neden Eric" ti.... Bana bir günde tarifsiz sevinç ve hayal kırıklığı yaşattı... Elbet pes etmek yok, ama ne yalan söyleyim eve geldim hala aklımda Eric ve "NEDEN?" sorusu...
Bunca söz vermenin ardından dakikalar sonra neden ki; bu sınıfın huzurunu bozan öğrenciler listesinde baş köşede yer almak....

söz vermişti

2010-10-16T14:31:00.000-07:00

Asya ile Medine aynı evi paylaşan iki dostlardı diyemeyeceğim... Dost dediğin verdiği sözü tutar...Neyse uzun mecburi beraberlik dönemini kazasız belasız atlatıp kendi ayakları üstünde durmayı isteyen Asya, bu ayrılığı nasıl söyeleyeceğini bilemeden, gizliden ev araştırmaları yapar ve ev bulunca da ben çıkacağım der Medineye... Bu durumu gurur meselesi yapan Medine başta ılımlıynış gibi gözükse de içten içe kin besler ve olanlar olur... Üçüncü kişilerin dolduruşuna gelen Medine Asyaya meydan okumaya gider; hem de en yakın dostlarının evinde ziyaret eder Asyayı, içindeki kini kusmaya.... Sanırsınız Asya Medinenin ailesini katletti.... Açar ağzını yumar gözünü.... Asyanın hiç ama hiç haketmediği sözleri nefes almadan sıralar... Asya korkak, Asya ezik, Asya o ağır laflardan erimiş bitmiş... Yok öyle değil diyememiştir... Neden savunmaz ki kendini... Güya burcu da aslan... Nerde senin aslanlığın, fareden korktun işte...

Ve Medine yapacağını yapar... Asyanın ona verdiği en büyük sırrı da onun tüm arkadaşlarının arasında pat diye söyleyiverir... Asyanın o "hani söz vermiştin, üstelik sen istemiştin anlatmam için beni sen zorlamıştın neden söyledin ki " bakışlarını bilmem ki nasıl anlatsam....

Ve Medine gider, kinini kusup...

Asya mı... hala o olay aklına gelçikçe kızar kendine... "neden güvendim" ki diye...

GURBETTE HASTA OLMAK

2010-09-27T12:21:00.000-07:00

Bugün zordu.. Geçmişi hatırladım, hastalandığım ve anneme, babama, eşime, dostuma en çok ihtiyacım olduğu zamanı... Birinin sesini duysam gözlerimin buğulandığı, sesimin boğulduğu, yutkunduğum ama belli atmemeye çalışırkenki nefes alamama hallerimi...Böyle bir durumu, bilmem kaçınız yaşadınız... Bugün ben yaşamadım ama yaşayana şahit oldum ve yaşadığım zamanları hatırladım...

Meslekdaşım bugün İstiklal Marşı'nı okurken bayılmış, öğrenciler söyledi, koştuk ki, dudaklar mosmor, rengi kireç gibi, atladık bir arkadaşın arabasına, gittik acile, hemen serum bağladılar, kan testi falan, derken öğleni ettik... E tabi eşi dostu anası babası arıyo arkadaşın ve o da iyiyim derken yalan söylüyor... Gurbettekiler işte böyle iyi olmadıkları halde hep iyi olduğunu söyler ailesini üzmemek için... Onların borçları da yoktur, dertleri de, arkadaşları da iyidir, okul da, yurt da, onlar hiç hasta olmazlar....

Neyse ki arkadaşım şimdi iyi... ben de üzüldüm ve Allah gurbette yalnız koymasın kimseyi de dua edip durdum...

abdülsamed'in suçu ne?

2010-09-09T13:07:00.009-07:00

Henüz 50 yaşına basalı iki gün olmuştu, emeklisine 12 sene kalmış, kızını gelin etmiş, oğlunu askere göndermiş, küçük oğlu kpss'den kopya çekmeden 98 ile atanmıştı, Urfa Siverek'e... Torunu olmuş, adı Abdülsamed değil Berkcan konmuş, eşi menopoza girmiş, babasını kaymetmiş, annesi ise alzaymır olmuştu: Kendisini bi tanıyor, bağrına basıyor; bi tanımıyor "eşşolu bileziklerim nerde pis hırsız" diye kovalıyordu...

Bulunduğu ilçeye hala BİM açılmamış, mahalle bakkalından kazık yemekten ve veresiyeden de vazgeçememişti... Arabası vardı, ehliyeti de vardı, ama korkaktı arabasıyla trafiğe çıkamazdı, oğlu gelse de Şerafettin Amca'lara götürseydi diye beklerdi... Evi de vardı, üstelik asansörlüydü ama apartmanın aidatı 250 liraydı...

İş yerinde hala müdür olamamış, üstelikte yaşça küçük amirinden fırça yemişti... Evden işe işten eve, arada çay ocağına takılır, babası çoban diye kendisiyle dalga geçen arkadaşlarına cevap veremediği için, içi içini yerdi, ve "ana hep sen bizi böyle ezik yetiştirdin" diye söylene söylene evin yolunu tutardı... Evde menopozun etkisiyle, kan ter içinde kalmış karısı, yine kapıyı pencereyi açmış, ortalıkta dolanırken "nerde kaldın samed? saat kaç oldu? çöpleri kapıcı toplamadı, akşama da misafir var, aradım pide yaptır diyecektim açmadın dın dın..." diye devam ederkeeeen olan olmuştu... Hayatında hiç kimseye bir fiske bile sesini yükseltmeyen Abdülsamed, " yeteeer hanıııııımm" diye bağırmış ve maalesef Abdülsamed antropoza girmişti.

PEKİ SORUYORUM SİZE ABDÜLSAMED'İN SUÇU NEYDİ?

:) :S :(

2010-09-07T16:40:00.002-07:00

En mutlu olduğunuz anı düşünün, işler bi tıkırında, aman bi mutlusunuz, hayatınızın en güzel haberleri peşi sıra geliyor ve ve ve...

ve birden üzülecek aptal bir şey kurcalıyor kafanızı, "aaa ne yani bu kadar zorluğu aşmışım" diyosunuz "buna mı üzüleceğim", deyip mutluluğunuzun tadını çıkarmaya devam ediyorsunuz derken, o küçük huzursuzluk bu sefer az daha büyümüş, gelmiş yine hazır ve nazır....

aaaaa ne şimdi ya siz baya üzülüyorsunuz, olmadı bir de bu konu hakkında icraata geçmeye başlıyorsunuz tamir etmek için... yaw mübarek, peki ya kafanın bir uydurmasıysa taktığın o yoktan şey, oldu mu behey sersem... elindeki mutlu anı, insan nasıl böyle kaybeder...

insanoğlu mutluluğu değil, mutsuzluğu daha çok seviyor, yalan deyin hadi... yukarıda yazdığımı çoğumuz yaşamışızdır...

işte şükredenler neden kazanıyor burada anlaşılıyor çünkü şükretmeyi bilmiyoruz ve hep daha fazla, hep daha fazlası diyoruz... zenginin imtihanı fakirinkinden zordur... biz de sanırız ki neden onun her şeyi tam tekmil oluyor, işi gücü rast geliyor, üstelik inançsız bir insan diye düşünüyoruz, neden ben değil diyoruz belki... bizler küçücük bir mutluluğun bile şükrünü etmekten acizken, koca servetin şükrünü nasıl vericez...

DUA

2010-09-05T18:36:00.000-07:00

"Dualarınız da olmasa ne ehemmiyetiniz var!" Ramazan ayının son on gününden biri biliyorsunuz 'Kadir Gecesi'dir. Özellikle 27. gecesi vurgulanırken ben diyorum ki son kalan günlerimizi de boş geçirmeyelim, Rabbim son on günü diye bir belirsizlik koyduysa vardır bir hikmeti diyelim 27. gecesi kadar olamasa da diğer günlerden biraz daha farklı ibadetle dolu olmasına dikkat edelim, diye kendi nefsime söylüyorum aslında burada paylaşırken.

Okuduğum kitaplardan notlar tutmak çok hoşuma gider... Özellikle Senai Demirci'nin ve diğer yazarların kitaplarından derlediğim ve Serpil Erkaralı arkadaşımın tam da ihtiyacım olduğu zamanlarda bana mesaj olarak gönderdiği duaları kaydetmek ve ihtiyacı olanlara sunmak için bloğuma yazıyorum: Okuyup geçilecek gibi değil, inanın her insanın yaşadığı ve hissedip doğru bir şekilde dile getirmediği bir ifadeyle sunulmuş dualar, umarım Rabbim kabul eder; şimdiden AMİN diyelim!

"Ey cömert ve ikram edici Yaradıcımız, ey olabileceklerin en güzelini tasarlayan sahibimiz, ey izzetli ve şerefli koruyucumuz, senden cömertliğin ve merhametin hürmetine istiyorum:

Ey Allahım bana doğru bir iman, şirk olmayan yakın(eş-dost) ve dünya - ahiret ikramına kendisiyle nail olacağım bir rahmet ver,

Rabbim sana mahcubiyetle dönüp tevbe etmek en sevimli halimizdir, bizi affınla sevinenlerden eyle Ey Tevvab,

Musibetlerimizi hafiflet, sıkıntılarımızı gider, darlıklarımızı genişlet, darda koyma bizi, göğsümüze genişlik ver Ey Mühevvin,

Senin rahmetindir yüzümüzü varlığa döndüren, bizden razı ol ki rahmetine layık olalım; rahmetine layık eyle ki, hükmüne razı olabilelim,

Allahım beyaz elbise kirlerden temizlendiği gibi kalbimi günahlardan temizle; kalbimizi iki yüzlülükten, eylemlerimi gösterişten, dilimi yalandan, gözümü vefasızlıktan temizle;şüphesiz sen gözlerin hainliğini ve kalplerin sakladığını bilirsin,

Allahım hoşnutken de, öfkeli iken de, içten ve samimi söz söylemeyi Senden diliyorum; fakirlikte de zenginlikte de iktisatlı olmayı Senden diliyorum; Senden tükenmeyen bir nimet diliyorum, Senden bitmeyen bir evinç diliyorum,

Rabbbim sen ki tövbe edip dönenlerin özrünü kabul edersin, af ve bağışlanma dileyen herkes sana gelir, ne kusur ettiğimi biliyorum, bilmeden yaptıklarımı da bağışla, affet bizi ey Gaffur,

Rabbim sana kulluğumuz en büyük izzetimizdir, kulluğumuzu kabul eyle ey Mabud; Sana muhabbetimiz en büyük aşkımızdır, muhabbetini daim eyle ey Mahbub,

Senden iffetli yaşamayı, dünyam, dinim, aile fertlerim ve malım hakkında sağlığı ve güvenliği istiyorum; eksikliklerimi ört, korkumu güvenliğe çevir; önümden, ardımdan, sağımdan, solumdan ve üstümden gelecek günah ve felaketlere karşı beni koru,

Alahım bize düşmanlık edenlere karşı, bize yardım et; bize dini musiber verme; dünyayı en büyük kaygımız ve ilmimizin son hedefi yapma; bizi bize acımayanların saldırılarına teslim etme,

Allahım her zorluğu kolaylaştırmakla bana lütufta bulun; iki hükmünden en hayırlısını benim için tercih et, benim için takdir ettiğini hayırı eyle, öyle ki geciktirdiğin şeyin acele gelmesini, acele getirdiğinin de gecikmesini istemeyeyim; Senden doğru yolda kararlılığı, verdiklerine şükretmeyi doğru bir dil, selim bir kalp istiyorum,

Ey Rabbim göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır, dilimin bağını çözüver, ta ki sözüm anlaşılsın;

Ey Rabbimiz cehennem azabını bizden uzaklaştır,

Ey bizim ikram sahibi Rabbimiz, bize bu dünyada da iyilik ve güzellik ver, ahirette de iyilik ve güzellikler ver ve bizi cehennem ateşinden koru,

Ey Rabbimiz unutmuş ya da kasıtsı olarak yanlış yapmışsak, bundan dolayı bizi sorumlu tutma; Rabbimiz bizden öncekilere yüklediğin gibi, bize de ağır yük yükleme; Rabbimiz takat getiremeyeceğimizşeylerle bizi yükümlü tutma; bizi affet, kusurlarımızı bağışla, bize merhamet et,

Ey Rabbim hakkında kesin bilmediğim şeyi istemekten sana sığınırım, eğer beni bağışlamaz ve bana merhamet etmezsen, her şeyi kaybedenlerden olurum,

Allahım acizlikten, korkaklıktan, cimrilikten, düşkün ihtiyarlıktan, kalp katılığından, gafletten, başkasına yük olmaktan, miskinlikten, fakirlikten, inkarcılıktan, nankörlükten, günahkarlıktan, gerçeğe ters düşmekten, ikiyüzlülükten, işitsinler diye iş yapmaktan sana sığınırım,

Allahım yaratılışımı güzel takdir ettiğin gibi, ahlakımı da güzel eyle; kulağımdan ve gözümden beni ölünceye kadar faydalandır; dinimde ve bedenimde bana sağlık ve güvenlik ver; hakkımı alıncaya kadar, zulmedene karşı bana yardım et; hiç bir düşman ve hasetçiyi bana güldürme; hazineleri Senin elinde olan Rabbim, her türlü şerden sana sığınıyorum."

AMİN.

Benim başıma gelmez demeyin!

2010-09-03T17:27:00.000-07:00

Bilen vardır, bilmeyen çoktur, ben de arkadaşımın başına gelmese bilmezdim. Tedbirli olmak ve zamanında müdehale her şeyde çok önemli. Gelelim olaya:

Arkadaşımın altı buçuk aylık premature bebeği oldu, belli bir müddet küvezde kaldıktan sonra göz muayenesinde görme problemi olduğu anlaşılmış. İstanbul ya da Ankara' da lazerle ameliyat olması gerekiyormuş, görebilmesi için. Ancak zaman çok önemliymiş, bulunduları ildeki doktor teşhisi cuma günü koymuş ve "bebeğin göz damarları gelişmemiş Ankara ya da İstanbul'a bir götürün, çıkışı pazartesi yapıp gidersiniz" demiş ve net bir şey söylememiş ama ana ciğeri durur mu pazar akşamdan düşmüşler yollara ve buldukları profesor doktor son 72 saatlerinin kaldığını söylemiş, kendi başına wc gidip gelebilirse dua edin demiş, ve bulunduğu hastaneyi ayağa kaldırıp tel ile diğer doktorlara ulaşıp akşama bebeği ameliyata almış... Off anne ve babasının çektikleri çok acıydı biz ikinci ameliyatta yanlarındaydık ve ne çektiklerine bizzat şahit olduk ki yürek dayanmaz, bebek 3 saat kaldı ameliyatta anne babaya ise 3 yıl gibi geldi. Hele ki ameliyat sonrası gözleri balon gibi olunca koydular feryat figanı; ama neyse ki 2. ameliyattan sonra Ankara'da Başkent Üniversitesi Hastanesinde bebeğimiz 1 gözü yarım diğer gözü tam görebilecekmiş ancak ileride çeşitli göz kusurları çıkabilirmiş. Allah doktordan razı olsun, hepimizin yüzünü gülgürdü...

Erken doğan bebeklerin çoğunda özellikle altı buçuk ayda görme problemi görülürmüş. Doktor teşhisi koyar koymaz; tedavisinin mümkün olduğu sadece İstanbul ya da Ankara'da soluğu almak lazım. Göz gelişimi 16. haftada tamamladığından, gelişemeyen göz damarlarının yerine vücut, damar üretirmiş bunlar da zamanla çoğalır, gerçek damarların önünü tıkar ve kalıcı körlüğe sebep olurmuş. Doktorun müdehalesi lazerle bu gereksiz damarları yok etmek ki gerçek damarların önü açılsın ve göz gelişimini tamamlasın.

Düşünsenize bebeğin anne karnında kaldığı bir saat bile çok önemliyken maalesef önlenemeyen erken doğumlar çok fazla, bilinçli olmakta fayda var, hepimizin başına gelebilir. Allah hayırlı doğumlar ve hayırlı evlatlar nasibetsin tüm isteyenlere ...

dağdanet

2010-08-25T14:15:00.000-07:00

elmadağına bağlı X mahallesinden seelamın aleyküm...

Allahım bugünleri de görecek miydim... anamın evinde artık internet var diyemeyeceğim hala yok ama vıncık sağolsun bizim dağa medeniyeti getirdi... gelmişken anamın evine de uğradı...

güzel bir duyguymuş.. yıllardır geniş mutfak balkonumuzdan, karşıdaki bakkala gelen gidene bakardım, bakkal markete döndü, mütahitler köşeyi döndü, nüfus iyice arttı, ismail amca bile evine internet bağlattı ama hala büyükşehir belediye otobüsleri gelemedi bizim buralara... bu büyükşehir belediye otobüsleri ne kadar inatçıysa bizim aile de net bağlatmama konusunda o kadar inatçı, fakat işte teknoloji her engeli aştı veee bu balkondan ay ve venüs gezegeninin ışığı ve pc' nin ışığı birleşince ortaya elbette gökkuşağı çıkmadı ama pek bir havalı oldu canııım internetli evimiz...

annem babam da ahh canlarım tabi alışık değiller benim bu hallerime girip çıkıp "kızım sen ne yapıyorsun" diyolar, "hiiiç" diyorum... "netin tadını çıkarıyorum" demeye kalmadan "siz de bıkmadınız şu internetten" diyolar... e haklılar dimi yani... şurda iki satır yazıcam diye onları geçiştirip duruyorum... yazık bu gençliğe... yazık bu aile bağlarını yok eden teknolojiye, yazık ömrünü bilgisayar başından kalkamadan ultima online oynayarak geçirenlere( ! )...

gelelim burdan çıkarılacak derse: efendim amaç bizim dağdaki medeniyet değil, dağa bile medeniyet getiren felsefe ve bu yüzden dağı dağ yapan değerlerin yavaş yavaş kaybolması... neyse bizim dağ elden gitmeden, ben aileme geri döneyim...

merhaba

2010-08-17T19:47:00.000-07:00

ne yazsam ne yazsam, bir hamak alıp sallansam kurtulur muyum bunalımdan; hamakta sallansam... buna benzerdi galiba şarkının sözleri, aman ben uydururum zaten hatırlayamayınca neyse...

uyku tutmadı yine, bu bacak ağrım artık uykularımı kaçırır oldu, ben de aylardır silinmemiş ve temizlik yaparken de hep aman sonra temizlerim diye ertelenmiş gümüşlük ve vitrin gibi tozlanmış bloğumun bi tozunu attırayım bari dedim...

efendim hayatımın en önemli günü, olmadan olmazım doğum günümdü 10 ağustos, ama maalesef pasta kesemeden geçti... ata erkil ailemin erkili bi doğum günümde bana çaktırmadan bi sürpriz yapsaymış... bak erkil bey burdan duyuruyorum sonradan keşke bana hatırlatsaydın diye çıkışma... zaten yıllardır yazın ortasında doğdum diye çok üzüldüm çünkü arkadaşlarım tarafından sürpriz pasta faslını hep kaçırdım... sorarlardı bana "ne zaman doğum günün kanka" "şeeey benimki yaza geliyor :S boşverin" deyince şöyle yalancı bi üzülme ile "hııı tamam o zaman, sana yok sen kazana düştün" ifadesini taşıyan suratları çektim yıllarcaaa...

kazan deyince lisede bi arkadaşın lakabıydı, hep gülmek istemiştim ama kırılır diye ses etmezdim... bi de benim takipçi blogculardan biri çıkarmış, beni tanırmış, açarmış ağzını yumarmış gözünü... amma yazdım ya, hayal dünyam uçsuz bucaksız...

bu arada evlilik yıldönümümüz de geeeçtiii gitti, valla ben bile unutmuşum, bi gün sonra farkettm.. aman iyi de oldu, sonraa boş beklentilere giriyorsun, birileri kutlar mı, yani birisi, sonra o özel günün oluyor en mutsuz gününün... zaten bu özel günleri çıkaranlarda kabahat... kardeşim bi bayramlar vardır, bi kandiller, bi de doğum günleri... hahaha yok kardeşim benim için özel, yaw o gün anam beni doğurmuş...

annem de diyoki "seni niye kutlasınlar ki asıl beni kutlamaları lazım..." ben annemin bu lafını pek bi sevdim.. kadın haklı gerçekten...

bence yeter bu kadar, hazır uykum gelmişken kaçırmayım keratayı, bacağımın ağrısı da geçti mi ne, yuppi... ee o zaman hadi size iyi günleeer...

hastayım hasta, canım ister pasta...

2010-05-20T08:57:00.000-07:00

Hastalığına şükretmek erdemdir. Zor iş canlı kanlı halinden, düşkün ve mahsun bir hale bürünmek zorunda kalmak... O zamanlarda iş bile tutmak istiyor insan hani gücü olsa yapmaz ya..

Ben de günahlarımız dökülüyordur diyerek, hastalığıma şükredebiliyorumdur inşallah.
Ciğerlerim yine iflas bayrağını çekti, "sabahları uyanma yoksa ağzından dışarı çıkarım" der gibi.
Kış boyunca herkes ağır bir griptir nezledir atlattı ben de bana bir şey olmadı derken bu dönem 2 haftada bir bademciklerim benimle balon oynadı. Eee büyük konuşmamak ya da ağzımızdan çıkana dikkat etmek gerek... En çok nazar insanın kendi kendisine değermiş...

Sağlık gibisi yok. Şu meşhur lafı söylemeden geçemeyeceğim: Kendinize iyi bakın... :)

Ben size ne yaptım

2010-04-15T14:12:00.000-07:00

Uzun süre yazmayıp da böyle bunalım bir başlık atınca , sanki bütün günlerim "Acıların Kadını" modunda geçmiş gibi algılanmasın... Amma velakin üzüldüm yine... Durumu dallayıp budaklandırmadan anlatayım:

Biri benden bir şey rica etse, ikilemeden , sorgulamadan, eğer çok mümkün olmayacaksa da en uygun ve en kısa zamanda yapacağıma ikna ederek, o işi yaparım gibi geliyor; tabi moralimin sıfır olduğu zamanları, ya da aşırı sinir stres hallerimi saymazsak ki bunları da çok canım yanmadıkça yansıtmam karşıma...

Ben bir şey rica ediyorum, üstelik de armut pişmiş ağzıma düşememiş de düşür aşamasındayım... yani engellerin çoğu aşılmıştır ama gelin görün ki gücümün tükendiği son noktada işim yapılmamıştır, o işim ortaya top diye koyulmuştur, biri ona paslıyor, öbürü ona... Yahu kardeşlerim ben size ne yaptım?Ne zaman bitecek bu ye kürküm ye devirleri... Be hey mübarekler, biriniz de Nasreddin Hocayı kürksüz krallar gibi ağırlayın...

"Ben varsam dünya var" "Şöhretim varsa dostum var" "Güzelsem her şey güzel"

Ben yokum ve kimse yok mu?

Hüzünlü Sevinç...

2010-01-11T11:37:00.000-08:00

En sevinçli anımda bir anda hüzünlendim... Yazmayacaktım ama yazdım...

Bu gün bir yaş daha büyüdüğümü anladım... Büyürken küçüldüğümü, küçülürken küçültenleri hatırladım... Nereden nereye dedim... Sonra affettiklerimi ve affedemediklerimi hatırladım... Sonra eskilere baktım... Sonra daha da eskilere baktım... "Vay be" dedim... "Gözümdeki çizgilere bak", onlar arttıkça büyüdüm, büyüdükçe küçüldüm... ve güçlendim üzülerek çizgilere...

Bir ses umut verdi, iç çekerken ben... "Senin de"... dedi ve sıraladı, sağolsun gülümsetti... Dedim ki ben de "çizgilerim de güzel, ben de"

Yazmayacaktım bugün ama hüzünlendim, affettiklerime ve affedemediklerime ama bir gün affedeceklerime... belki bir gün dedim ve boşverdim... ve yazdım...

Az zaman; çok ve büyük işler...

2010-01-02T07:15:00.000-08:00

Az zamanda çok ve büyük işler yapanınız var mı... İnanı,n geniş zamanınızda yapamadıklarınızı az zamanda daha iyi ve dikkatli yapıyorsunuz... Ondan değil midir hep işlerimizi son güne bırakışımız... Misal, koca haftasonunda temizlik yapamazsınız üşenirsiniz, ama bi misafir geleceği lafını duyunca; 1 saat içinde, eviniz ışıl ışıl olmuş, çay da ocağa konmuştur...

Mesela koca yaz tatilinde yatar yatar, tatil bitmeye yakın eş dost gezmeye başlarsınız, ya da her hangi bir yeri gezmeye ya da diyete başlarsınız ki davete bi hafta kala ve sıkıştırıverirseniz bir aylık işi bir haftaya...

E ben de öyleyim maalesef.... :( Şu an öyle yoğunum ki az zamanda çok ve büyük işler yapmam gerek... "Çok çalışmam lazım okuyucu, çoook..."

Umarım işlerimin sonunda bahtiyar olurum...

yalaaaaaaan

2009-12-20T10:29:00.000-08:00

Bazen diyorum ki neden bu kadar safım... Hemen inanıyorum insanlara, beni kandırmak çok kolay, "kafasına vur ekmeğini al" cinsindenim.. Ben böyle olmaya devam ededurdukça ; daha çok üzülürüm...

Yine üzüldüm, bazen en yakınlarım; bazen öğrencilerim yüzüme baka baka yalan söylüyorlar... İnsanlar çeşitli sebeplerden yalan söyler; bazen karşı tarafı incitmemek için; bazen çok zor durumda kalıp, işin içinden çıkabilmek için; bazen ki bu en kötüsü, kıskançlıktan... her ne olursa olsun; bu yalanlar bir gün ortaya çıkıyor... ee malum iki kişinin bildiği sır değildir; taraflardan birileri çenelerini tutamayıp, lafın çıktığı şahıstan ulaştığı şahsa kadar aynen ya da katmerli bir şekilde iletiyor. Nasıl olurdu acaba; herkes gerçek hislerini karşı tarafla paylaşsa; ama aracısız :)...

Zor bir durum tabiki yüzleşmek... Yine de sessiz kalmayı tercih ettim...En ufak tartışma ortamına bile girmek istemiyorum; yıpranıyorum... Bu durumdan elbet yine dersler çıkardım...

ELEŞTİRİ

2009-12-16T09:54:00.000-08:00

Eleştiriye ne kadar açığız? Buna özeleştiri ve kendi eleştirini duymak da dahil.

Bence özeleştiri sanki biraz daha kolay, hatanı anlayıp kendini haksız görebilmen biraz daha dayanılabilir; ancak eleştiri ortamını hazırlayıp da bu eleştirileri dinlerken kendinizi bir düşünün... Ne hissedersiniz? Duymak istemediğiniz ; aslında sizin de farkında olduğunuz şeyleri karşı taraftan dinlerken , o sizi yerden yere vururken ama kibar bir dille, çektiğiniz ızdırap mı, kabul mü? Hani size hakaret etse karşılığını verirsiniz, işin kötüsü eleştirilmeyi siz istediniz...

Kabullenmek ne kadar zor değil mi başkasından duyduğunuz hatanızı... Siz hatanızı farketseniz, ve düzeltmeye çalışsanız, öyle gurur duyarsınız ki kendinizle; çünkü bunun kişisel gelişimde önemli bir adım olduğunu bilirsiniz. Ama "Bir başkası tarafından eleştirilmeye hazırım" derken kendinize öyle güvenir ve kendinizi öyle mükemmel sanırsınız ki, hatanızı anlarken bile gururdan yine kendinize kızar, "niye ben daha önce düşünemedim" dersiniz... ve ister istemez sizi eleştiren kişiye tuhaf duygular beslersiniz ve bunlar hiç de iyi niyetli hisler değildir.

Aslında olayı çok da abartıp dramatize etmenin mantığı yok, eleştiri duymaya dayanamıyor ama duymak da gerekli diyorsanız, içiniz acıya acıya dinleyin, hemen savunma moduna girmeyin; karşı tarafın cevabı şipşak gelir, "eEleştirilmek istemiyorsan niye fikrimi soruyorsun?" ve haklıdır karşı taraf... ee sonra... Sonra midenizin acısı geçince "İnsanoğluyuz herkes hata yapar, elimden gelenler nedir, gelmeyenler nedir bu durumu düzeltme adına" diye bir düşünün. Hemen karamsar olup da oldu bittiye getirmeyin. Ya da hiç eleştiri ortamı oluşturmayın... Mide sancınızla alakalı. :)

aralık....

2009-11-28T13:11:00.000-08:00

Hani bi şeyi çoook istersiniz yaa... çok ama çoook... ve sonunda olur... sanki dünyanın en mutlu kişisi siz olmuşsunuzdur... her zorluğa göğüs gerebilir güçte hissedersiniz.... her şey mükemmeldir, hayat güzel, yaşamak çok güzeldir... anlatılayamayacak duygu selidir bunlar...

Sonra yani, çok geçmeden, az, biraz sonra, piiiuuuufffff bitti... geçti... söndü... "ne yani bu kadar mıydı... ee şimdi ne olacak... bi beklentim kalmadı, amacım ne şimdi benim" diye karmakarışık oluverirsiniz... Bi bakmışsınız en çok istediğiniz şey, sizin bunalım başlangıcınız olmuş... dengeniz sarsılmıştır...

Zaman zaman böyle hissettik hayatımızda ve hissedeceğiz de sanırım... O nedenle bi şeyi çok isterken 3 kez düşünmek gerek...1. Öncesi, yani bekleme süreci, 2.elde ettiğin an, ve 3. sonrası... Her zaman bi aralık bırakmak gerek sanırım; ne hızlıca iterek gitmeli, ne de gittiğin yerde kapıları sıkıca kapatmalı... Yani bir nefes alacak kadar aralık olmalı....

stressfull BAYRAM

2009-11-28T03:16:00.000-08:00

Herkesin bayramı mübarek olsun.... Umarım mutlu bir bayram geçirirsiniz... Zor bir bayram... Ama yine de güzel...

Bizim gibi yeni evli çiftler için kurban kesim ve eti değerlendirme dağıtma işleri de yeni oluyor malumunuz.... Eti doğrama, dağıtma, kıymalık ayırma ve lezzetli kavurma...

Önceden ne kolay gelirdi bize dışardan izleyici konumunda iken.... Ama şimdi başrollerde olmak epey stresliymiş ... Hele ki; pek gelen gidenimiz olmasa da acaba gelirler mi birileri diye sürekli tetikte durmak gerek, hem ev temizliği ve topluluğu; hem de tebdili kıyafet konusunda...

Eee bizim de gidecek yerlerimiz var... Gurbet illerinde bizim gibi olanların kapısını çalarız inşallah... Konu komşu da var... EE bu baya bir bayram havası oldu...

O halde gelsin kavurmalar, tatlılar.... Tekrar mutlu bayramlar...

Bugün Öğretmenler Günü

2009-11-24T01:29:00.000-08:00

Bu haftamız domuz gribinden tatil oldu, Öğretmenler Günü de arada kaynadı... Nedense şu son zamanlarda Öğretmenler günümüzü bırakın; asıl bizler arada çok kaynadık, istemiyoruz özel günümüz sizin olsun...

Örnek olmak için uğruna girdiğimiz bu yolda, sadece değer görmek istiyoruz... Peki nasıl mı değerlendiriliyoruz: Sözleşmeli, kadrolu, vekil, ücretli... değerimiz böyle biçiliyor.... Kpss'den bir puan eksik aldığı için sözleşmeli damgasını yiyen öğretmen başarısız olduğundan , okulunda kadrolulardan sonra gelen makamda... Kendi branşında atama olmadığı için ücretli çalışanlarımız da okul memurlarından bi üst kademede...

Bakan, milletvekili tanıdığı olanlar, idareyle arası iyi olanlar, bir yerlerin yerlisi olanlar ile yeni atanan tecrübesizler, çalışıp çalışıp görünmeyenler, arka sıradakiler diye gruplandırılanlar... Ayrıca deneme sınavında öğrencilerin yaptıkları netlerle tavana çıkanlar ve tabana düşenler.... Üstelik, "öğrenci neden bu iki soruyu yapamadı öğretmen" uyarılarını esirgemeyen saydıdeğer velilerimiz, bu sene Öğretmenler gününde yüzük aldım artık çocuğum geçer", düşüncesini güden diğer sevgili velimizin biçtikleri değerler....

"Üç ay tatil(aslında 2 ay),kar tatili, buz tatili , grip tatili ohh yaşıyosunuz" diyenlere diyecek bir şeyi olmayan ama her tatilde ücret kaybedip, taksitleri boyundan aşan öğretmenler...

Değer verenler , vermeyenler; hepiminiz sağolsun diyenler... Her şeye rağmen iyi ki öğretmenim diyenler...

Sözlerimi bir şarkı sözüyle bitiriyorum:

"Öğretmenim, canım benim, canım benim, seni ben pek çok, pek çok severim, sen bir ana, sen bir baba, her şey oldun artık bana...."

skeptik

2009-11-22T13:50:00.000-08:00

roller ve gerçekler ve korkular

yaşadıklarımız aslında biz miyiz, yada olmak istediğimiz; ama aslında olmadığımızı bildiğimiz, peşinden koştuğumuz ve koşarken düştüğümüz, düşünce ümidimizi kaybettiğimiz, " ben hiç böyle olamayacağım" dediğimiz, aslında korktuğumuz, hem olduğumuz kişiden hem de olamadığımızdan....

işte mesele bu... korkmak ve şüphelenmek... korku ve şüphe neden peşisıra acaba... bilmediklerimiz bizi endişelendiriyo, gelecek ve geçmişle tekrar karşılaşmak korkutuyor... tutunmak istiyoruz ki, o anda şüphe devreye giriyo, tutunacağımızdan korkuyoruz çünkü tutunmak istediğimiz o mu diye emin olamıyoruz....

sadece yardım etmek isterken, yardıma muhtaç oluyoruz... iki yanımız arasında kalıyoruz, iyiyi geliştireyim derken, karşımıza hep kötü çıkıyor, doğru kararı vermek ne kadar zor... ne kadar zor iyi olmak...

basit mi yaşamak gerek, korkuları basite almak, şüphekerimizi basit görmek......

Çalışan Umutsuz Ev Kadınları

2009-11-06T05:18:00.000-08:00

Bugün yine canım sıkkın... Niye mi?

Şimdi bizim gibilere çalışan umutsuz ev kadınları denir... Hem işinin sorunları hem de evin yükü...

İşinde onun eksiği bunun artısı, şu şöyle demiş bunun başarısızlığının sorumlusu kimmiş, o sana kızmış sen başkasına.... hoooop eve gel; yemeğin bitmiş yenisini yapmaya mecalin yok ama geçiştirecek kahvaltılıklar da dibi vurmuş, markete gitmeye halim yok diye düşündükten sona kendini mutfağa attın ve Allahtan yazdan koyduğun yeşil fasulyeyi hemen yaptın... o pişedursun... Tek çeşit de olmaz yanına bir de çorba yap ki adın yemek yaptı olsun... Neyse evdeki beş karış tozu haftasonuna saklarsın, bi de eve getirdiğin işinde yetiştiremediğin işler vardır... Neyse, yemek yanmasın... Yedin içtin afiyet olsun haydii topla bakalım sofrayı, Allah'tan bulaşık makinası var... eee saat kaç oldu bu arada?, neee sekiz mi... "Diziler var az dinleneyim bari tv başında" demeye kalmadan bi ses... "Hayatımm çay yapsan da içsek" " Be -hey mübarek onu da sen yapsan ya..." önce mırın kırın edersin ama bi bakmışın çayı demlemişin bile çünkü sen de içmek istersin.... çay faslı da bitti, ayy bardaklar da ortada, tv karşısında da mayıştın, gözler gidici, saatte onbiri vurmuş... "ama daha yarına hazırlık yapacaktım, ayy ne giyeceğimi de hazırlamadım... aman çook uykum var, sabah erken kalkarım... " derken uykuya daldın bile, sabah mı telefon çalmadı ki kurmayı unuttun geceden... neyse kahvaltısız da olmaz ısıtıcıya koy suyu demle 5 dakikada çayı, için bi güzel, sofra öylece kalsın yoksa işe geç kalacaksın.

bu böyle devam ededursun ben yazmaya yoruldum...

Çalışan ev kadını da böyle oluyo, onun canı sıkılmasın da kimin sıkılsın...

?

2009-10-30T14:31:00.000-07:00

bi bilmecem var..
gezmeyi sever
ama tek başına...
o oyun senin bu oyun benim gezer:
simsden girer, tarla eker, medala dalar...
hastalanınca hiç çekilmez...
önemli günleri hatırlamaz,
cest yapmaz,
söz verir tutmaz,
kibarlıktan yoksundur,
ağzı da biraz bozuktur,
...
arkadaşı derse yapar
ev ahalisi derse kaçar...
maç yapar,
cips yer,
kahveye gider,
üstelik de göbeklidir...
her evde vardır,
bilin bakalım bu kimdir....

hüzünlü gözler

2009-10-22T13:39:00.000-07:00

Her bakışım mutlulukmuş zamanında...

Parlayan gözlerim, gün gün solmuş...,

o gülen bakışlarım matlaşmış...

gülmüşüm ama gülmemişim;

yalan söylemez zaten hiç gözlerim...

Yıllar bir öncekileri aratır olmuş,

eskiye dönüp bir önceki yıla keşke der olmuşum...

bilirim ki bu sadece bir hayal

ve gerçekten kaçamadığım gözlerimde derin çizgilerim var...

eklendikçe her yıl bir tane yenisine,

boş geçen ah ettiğim geçmişe,

korkarak baktığım gelecekte,

gülen gözlerimi bulacak mıyım acaba yine?

Ordan, burdan...

2009-09-24T11:54:00.000-07:00

Bu bayanların da işi ne kadar zor : sürekli fit olmamız gerek ve ben koskocaman 3 dilim revani yedim bi de hızımı alamadım 1 dilim de baklavayı götürdüm; bayramda kimse gelmezse kalan tatlılar da böyle değerlenir ve kilo olarak geri döner... Üstelik kilo almam da yaasaak, bacağıma yük binmemesi için... Üff bu yasaklar neden bu kadar tatlı ..... öhöhööööüüüü çooook pişmanımm....

Okullar da açıldı bugün epey yorucu bir gündü; 4,5,6,7,8 lerin dersine giriyorum... özlemişim kerataları.... Bir de sabah "ne giyeceğim " derdi olmasa, günler daha kolay geçecek...

Bu arada okuldaki dalgınlıklarım bini aştı... Titiz bir sınıf öğretmeninin defterini yine yanlış doldurdum... Dakika bir gol bir... Bugün Pazartesi gibi geldi bana ve yanlış yere imza attımm...... Öhhhöööö bir de hatasız doldursam şu defterleri yaaaa... İşte bize kurşun kalemle eğitim verdiklerinden , yanlışı silip düzeltmeye alışırsak böyle silinmeyen kalemde afallarız , yaş kaç olursa olsun... Almanya'da halamın kızı hep silinmeyen kalem kulllanırdı, öğretmenleri öyle dermiş, hata yapsalarda üstünü çizerlermiş ki hatasını görsün ki bi daha yapmasın diye öğrenci... ne kadar güzel... adamlar geleceğe dönük eğitim veriyor...

İlk atama yeni bir öğretmen gelmiş... Onun şaşkın halini görünce kendi ilk yılımı hatırladım... Heyecandan kalp sesimi duyuyodum; çok değişik bir gündü... Yıllar geçtikçe heyecan da kalmıyor... 2007 şubat, üçüncü yıldan gün aldım artık... Kıdem de güzelmiş canımmmmm....

Hadi size iyi günleeeer!

kadın&erkek, neme gerek

2009-09-22T15:43:00.000-07:00

.
.
.
I hate MEN but I'm married to a MAN!
.
.
.

Genelde bayanların bencilliklerinden şikayetçi olur sayın erkekler, söz meclisten dışarı herkes aynı değildir; de, efendim bayanların bencilliğinin arkasına sığınıp bencillik yaparlar kendileri... Sizi düşünüyormuş havasında kendilerini sağlama alırlar... e tabi geleceği düşünmek gerek, bunun hastalığı var, bakımı var...

Düz düşünceli beyler... Bir şeyi diyorlarsa odur, altında pek de bir şey aramaya gerek yok... İnce düşünceleri yok ki ne yapsınlar... Bu arada incitmekten de kormazlar, çünkü yine verecek cevapları vardır... Asla haklı olamaz bayanlar onların yanında... Çünkü ne yapar eder, kendini sana suçlu hissettirmeyi başarır ve bir anda kendini özür dilerken bulursun...

Çok üretkenlerdir... Başlarından savmak için senin duymak istediğin kelimeleri bir anda üretirler... Bu güzel söz olabilir, eğer güzel söze için eriyiveriyorsa, bu yalan olabilir, "iş yerinde beklettiler ondan geciktim " gibi...

Efendim hala söz meclisten dışarı... Ahh çalışan bayanlar... durun tahmin edeyim, sizin maaş kartınızda kocanızdadır, hani "kim çarşıya gidecek, ben hemen çekerim, sen yorulma" muhabbetleri... O zaman neden evinize alınacak eşyalarda sizin eksiğiniz hiç bitmez... neden?... Çünkü tüm paranız erinizin isteklerine zaten gitti ki... onlar temel ihtiyaçlar sırasındaydı, sizinkiler hala yedek kontenjanında, gereksiz.... üzgünüm onlar hiç alınmaz çünkü kredi kartı borcunuz vardır ve alınamayacaklardır...

Söz meclisten dışarıyken devam edeyim... Bazı beyler de efendim, yaşam alanlarının ayarını kaçırmış oluyorlar... Evin tüm karesininkökünde söz sahibiler... bu mutfak olur, banyo olur, salon olur ki zaten onların tv orada ya da bilgisayar... bu yemek neden böyle... bu banyonun terliği neden 1 cm perdenin dışına taşmış... bu çorabın burada işi ne vs. vs.

Haa bir de öyle arkadaş ortamında bozarsan vay haline: attırıp tepesini, mazallah, bir de cep telefonu masrafına girmeyin.. çünkü sinirlenince beyler çevreye atacak kıymetli eşyaları hemen buluverirler de... hani sizin eksiklerinize sıra gelmez diye diyorum...

Şaka bi yana onlarsız da yaşayamıyoruz...Haa ama yukarıdaki özelliklerin hepsini bünyesinde barındıran erkekler de yok değildir... Böyleleriyle ve daha fazlalarıyla yaşamak zorunda kalanlara demem odur ki: hayat zor bir sınav, başarılar dilerim....

"Bayram" gel! "Bayram" güle güle!

2009-09-21T16:59:00.000-07:00

Bu bayram ilk kez ailemizden uzakta kaldık... Geçerli sebeplerden dolayı gitmedik ama burada da öyle garip kaldık ki... Öyle anlar oldu ki gözler dolu dolu ama belli edilmiyo, sesin boğuluyo, boğazına bişeyler düğümleniyo....

Yine de bayramı hatırlatan bir iki bayram ziyaretimiz oldu... Tanıdık büyükleri ziyaret ettik... ve 4 kez kapımız çalındı, şeker toplayan çocuklar tarafından... Bir de bizim gibi garip kalan iki arkadaşla yoldaş olduk... 1. günü onlarda; 2.günü de bizde yedik akşam yemeğini... Kendi çapımızda BAYRAM yaptık...

ve nihayet bu kasvetli, yağmurlu bayramın da sonuna geldik... ilk defa bayramın bitmesini bu kadar çok istedim...

ve bitti...

Bayrammmm

2009-09-19T01:38:00.000-07:00

Hiç aklıma gelmezdi bir gün nefret ettiğim kişilere hayır dua okuyacağım....

İnsanın başına öyle değişik felaketler geliyor ki; eski yaşadıkları ona felaket gelirken, yenilerinin yanında eskiler hayra dönüşüyo...Kötünün kötüsü oldukça, kötüler iyi gibi geliyor demek ki... Ya da artık biz mi olgunlaşıyoruz... Acılara alışıyoruz... Acıyla yaşamayı ya da ders almayı öğreniyoruz...

Aman neyse ne... nefret etmek de zor iş yahuu....şimdi daha rahatım... Affetmek de güzelmiş... Ama bir sorun var: affettiğim kişiler maalesef bunu hiç bir zaman öğrenemeyecekler; çünkü onlarla hiç bir iletişimim yok... Ama ben rahatladım, üzerimden ağır bir kin kalktı... Allah'(cc)a havale etmek ne güzelmiş...

Artık onlar da pişman olup tevbe ederlerse kendileri kazanır... Ben güzel düşünmeyi başardığım için bugünden itibaren kazançlı hissediyorum kendimi... Demek ki bayramın fazileti, barışı sevgiyi de beraberinde getiriyor....

İYİ BAYRAMLAR...........

seni çok özledim

2009-09-18T01:28:00.000-07:00

Ne zaman sana ihtiyacım olduğunu hissetsem, bana yetişiyorsun... Seni bir kerecik görmem bana uzun süre yetiyor, yokluğunu hatırlamadan... Yanımda bir fotoğrafın bile yok; ama rüyalarımda beni yalnız bırakmıyorsun... Sanki üzüldüğüm günü anlıyorsun ve yine desteğini hissettiriyorsun...

Keşke biri beni senin kadar sevebilse, saçımı senin gibi tarasa, senin gibi sımsıkı sarılsa... Üşüyen ellerimi sıcacık ısıtsa... seni bu kadar özlemezdim...

Kimse senin gibi olamadı... Kimse senin gibi karşılıksız sevemedi...

Seni çok ama çok özledim... Mekanın cennet olsun babaannecim...

Otuz tane torunun içinde benim yerim ayrıydı, ve şimdi senin uzaklığının verdiği acı da bende ayrı...

Bayram geldi ve sadece şunu söylemek istiyorum, yaşlılarımızı ziyaret edelim... Onlar bu küçücük ziyaretten o kadar mutlu oluyorlar ki...

Hepinize iyi bayramlar...

(yukarıdaki fotoğraf , bir huzurevi sakinlerinden Sabriye Ersin...)

değişmek

2009-09-11T19:09:00.000-07:00

Değişmek, ne için, kim için...

Eleştiri duymak, güç, gurur kırıcı, dayanılması zor......

Her bir şeyde söyleyecek bi sözün olur, lafı kaparsın havada, ve sevinirsin insanlar seni dinliyorlar diye... Dinlediklerine göre önemli bişiler söylediğini düşünürsün...Gülümsemeyi, dikkat çekmeyi, espiriyi bir hizmet sayarsın monoton hayatın, soğuk bloklarında... renk olmak istersin griler içinde veeee.....

Bu üç parağrafın bağlandığı nokta ise tam tersi bi durum olur çıkar ve bu bir eleştiridir ve sen duymaktan hoşlanmazsın, ama dinlersin çünkü senin önem verdiğin kişiye göre bu davranışın hoş değildir.Ön planda olmak, senin işin değildir... sen sürüyü takip edenlerden olmalısındır ama kendine ait mekanın da ustası... arka planda usta olmayı bilmelisindir... işgüzar, pratik, akıllı ama bunları hiç yapmıyormuş gibi de mütevazi... Ustalığın sukuttadır ve sürüyü yönetene destektir... Bu ideal bir tiplemedir onun gözünde...

Oysa değişmeyi faydalı olmakta bulmuşken, yine mi değişmelidir... Doğru olan hangisidir...
-onun için mi
-kendin için mi?
-yoksa doğrusu bu olduğu için mi?
.
.
.
peki doğru nedir?

sayıklaMAmeliyat

2009-09-09T15:30:00.000-07:00

Lise 2 deyken burun ameliyatı oldum: sinüzit vardı efendim, birike birike kis oluşturmuş sinüs bölümünde... Şiddetli başağrıları sebebiyle gidince ameliyat deyiverdi doktorlar, ve oldum ve maalesef yine yazın bacak ağrılarım şikayetiyle kontrol amaçlı gittiğim hastanede, "yine ameliyat gerek bu bacağa ama seçim sizin" diyen doktora bu sefer: "hayır dedim" ama fizik tedavi şartıyla ve 5 yıl içinde olmazsan bacak hareketin kısıtlanır tehdidiyle...

Yıllar önceki 3 kalça çıkıklığı ameliyatı gibi toptan vermediler narkozu burun ameliyatında, lokal anestezi oldu... Ameliyatta her şeyi duyuyorsun... Bilincin yarı açık... Sarhoş gibisin... Bu ameliyatın izi ise ben de sayıklama oldu... Sanırım ameliyatın verdiği stres ve yorgunluktan, sayıklayarak uyandığımı hatırlıyorum... ve ne zaman strese girsem ya da ağır bi yükün altından kalkıp rahatlarsam geceleri bağırarak, ya da konuşarak uyanıyorum, bazen uyanmadan da bi kaç kelime söyleyip susuyormuşum...

Ayrıca küçük yaşta ameliyat olduğum için çok bağımlı bir çocuk olarak büyüdüm... Hiç bir yere tek başıma gidemezdim, yalnız yürürken kaldırımdaki insanlardan korkardım yolumu değiştirirdim... Çok nazlı büyüdüm, okul ortamında arkadaşlarımı da naz yaptım, tabi beni çekemeyenler benden kaçtı... kendi işini tek başına yapamamak gibi bir sorun ile ameliyatın fiziksel izleri de cabası....

Kalça ameliyatını da 5 yıl içinde olmam gerek... Karar vermek zor... ve bakalım bunun izi ya da izleri ne olacak...

Evimmmmm (bi de benim olsaydın)

2009-09-04T16:48:00.000-07:00

Yaz tatili bitti 1 Eylül ve işbaşı;dönüşün keyfi ise EVİM EVİM GÜZEL EVİMMMdi elbette.... Geleli bir hafta oldu ama temizlikten başımızı kadıramadık: her yer örümcek ağı, havasızlıktan nahoş kokular, valizler derken epey iş çıktı bize ama insanın evinde iş tutmasının keyfi de bi başkaymış....

Bu arada hemen işi bitirir bitirmez iftar davetlerine başladık... Geçen sene bir çantayla geldiğimiz Sivas illerinde büyük misafirperverlikle karşılandık; malum Ramazanın bereketi ve yardım hissiyatı ile; daha evimizi de tutamamışken, iftar yemeklerine çağırıldık... Öğretmenevinin yağlı yemeklerinden nezih aile sofralarında bulunduk....

Ve bu yıl evimizi düzdük şükür yine Ramazan... Ve davet sırası bizde... 2 davet bitti; baya stresli bi işmiş; asıl davetim 14 kişilik ve Pazar gününü seçtim... Cumartesi beni epey iş bekliyor, bir ayrıntı, benim gibi acemiyseniz yemekleri bi gün önceden yaparsanız iftar günü bi sürprizle karşılaşmazsınız... Yemekler zaten soğuyo, madem ısıtmak gerek, ha bi gün önce yapmışsın, ha 3 saat önce, lezzet farkı elbet olur; ama soğumasın diye yemekleri son ana bırakınca, son an telaşından yetiştirmek epey zor oldu...

Şimdilik bu kadar.... Hayırlı Ramazanlar.... Selametle

Selam...

2009-08-13T03:37:00.000-07:00

"Hayal kurmak bedava..."

Geçtiğimiz gün, tarih 10 Ağustos: doğum günümdü; ve yine hayallere daldım... Şimdi bana sürpriz yaparlarmış; diye düşünüyorum...

Derken saat 00.10 da eşim aradı doğum günümü kutladı, aman nasıl mutlu oldum. Neyse ben yine hayallere daldım, eşim gelirmiş bana pasta alıp sürpriz yaparmış diyorum... Sabah oluyor ve yine sıradan günlerden biri... bu ara ben de memleketteyim... Babam hemen hatırladı ve kutladı... ve hatta çocukken bana verdiği bir söz varmış ben unuttum gitti: pastamı alıp piknik yerinde kutlayacakmışız...

Benim için neden bu kadar önemli bu gün... Önemsenmek hoşuma gidiyor; yaşayamadığım, hastane köşelerinde geçirdiğim çocukluğumdan sonra, nazlı büyüdüm ve sonuçta ilgi manyağı oldum... Geçenlerde hastane dosyamı buldum çok duygulandım, dosya sararmış ama içinde beyaza boyanmış sayfalar: alçı kalıntıları...

Sağolsunlar hatırlayanlarım oldu... Çok mutlu oldum... Ama en önemlisi insanın eşinin hatırlaması... Gözüm yolda eşimi bekliyorum; ama bi yandan da telefonda gelmeyeceğini söylüyor... Artık ümidimi kestim derken eşim elinde pastayla gelmiş ben dışarıdayken ve tam bir sürpriz oldu... Çok ama çok mutlu oldum... Sağolsun bugünü hiç unutmayacağım...

Ben nereden gelmiştim buraya, hımm bugün alelacele maillere baktım... Bir tanesinin girişi çok dikkatimi çekti: "Hayal kurmak bedava" diye başlamış; ve sıralamış...
Ben de bedavaya hayal kurdum ve gerçek oldu... Keşke tüm hayallerimiz gerçek olsa....

Milyoner Kenar Mahalle İti

2009-06-30T14:55:00.000-07:00

The Slumdog Millionare...

Bir filmi 2. kez izlemek hiç adetim değildir; bana vakit kaybı gibi gelir, yenilikten bir adım geriye gitmişim gibi sanki... Aynı kitabı 2 kez okumak gibi... Halbuki 2. seferde insan hiç farketmediği noktaları yakalıyor, eser hakkına daha derin düşünebiliyormuş...

Bu filmi bugün arkadaşlarla ikinci kez izledim ve yine zevk aldım her sahnesinde... Biliyorum ya hani sahneleri, başkalarına gıcık olduğum şeyi yaptım, onlar izlerken ne olacağını sürekli ağzımdan kaçırdım, yuh bana... Bana sinir olmuşlardır, ama ben ne yapayım, ikinci kez izleyince böyle oluyormuş...

Bir de filmi sanki gerçek hayattaki gibi, sanki komşunun kızının başına gelmiş bu olaylar gibi, yaşarım, onlar için üzülürüm, keşke derim, kötü karakterlere kızarım, hem film esnasında hem de sonrasında.... daha da yetmedi, çok etkilenirsem, rüyama kadar taşırım...

Şimdi işin kötüsü, ben bu filmi çok sevdim ve 2. kez izledim, bu gece rüyamda artık filmin devamını da çekerim.... "Latika ve Jamal'in mutlu mesut ve zengin yaşamları, çocuk yuvaları ya da fakirlere aşevleri açmaları falan..."

Yarın KPSS

2009-06-26T03:38:00.000-07:00

Yıllarca, o vize senin bu final benim diyen; sunular demolar, örnek ödevler tezler hazırlayan, bir dersten kaldığı için diplomayı alamayıp sene kaybeden ve sonunda binbir zorlukla kazandıkları üniversitelerini bitirmenin heyecanını yaşayamadan,diploma töreninde iş bulma kaygısıyla yanıp tutuşan ve yıllarca uğraşıp branşında görevini yapmayı bekleyen milyonlarca üniversite mezunu KPSS adaylarının yarınki sınavlarında başarılar diliyorum...

KPSS ne bilgi, ne tecrübe... bu başka bir sınav.... vasıflı insanların vasıflarını yerine getirmeye engel konmuş; bir çok mezundan yeterli puanı alabilmişlerinin görevlerini yapmalarına fırsat verildiği bir sınav... virgülün bilmem kaçıncı sırasından sıralamayı kaçırdığı için atanamayan ya da bir kısmının da sözleşmeli görev yapmasına olanak sağlayan bir sınav... ya da güncel olyalardan birisini kaçırdığı için makus talihine yenik düşüren, yeteneği olmayan alanlarda bile başarılı olmak zorunda bırakılan, işte böyle karmaşık uzun cümlelerle bile anlatılamayan bir sınav...

Ne deyim, Allah tüm sınava gireceklerin yar ve yardımcısı olsun... Haklarında en hayırlısı olsun...

Regaib Kandili

2009-06-25T14:39:00.000-07:00

Herkese hayırlı kandiller... Allah bu üç ayları en hayırlı şekilde geçirmeyi; günahlarımızın affı, tövbelerimizin ve dualarımızın kabulü ümidiyle, bu gece yeniden doğmayı nasibeylesin...

sevilesiymiş

2009-06-22T14:29:00.001-07:00

Sevgili beenmaya çok güzel bir yazı yazmış yine... Konusu; İngilizce'yi nasıl severiz... :) tabi ki değil,hepimizin ve aslında benim de hissettiklerim, belki de yaşadıklarım... ve ben de çok etkilendim, yorumumu burada da yayınlamak istedim ...

"by the way I'm an English teacher" diyerek sözlerime başlıyorum; ve hep şunu savunuyorum; İngilizceyi sevmeyebiliriz çocuklar; ama sevmiyoruz diye neden başarıdan yoksun kalalım, madem önümüze konmuş bir kab yemek; sevmesek de doymak için yiyeceğiz; sevmiyoruz diye aç mı kalalım... diye vaaz verirken çocuklara, aslında kendime de pay çıkarmışım farketmeden...

hayat da böyle, bazen şartlar, bize boşlukları doldurma görevini verir, bunu yaşayacaksın der... sevmesek de yaşarız; boşlukları doldurmayalım da ölelim mi yani; ya da ölü gibi mi yaşayalım...

gelelim alınacak derse; sevmesek de madem kaçamıyoruz bulunduğumuz durumdan, zevksiz yaşamaktansa, boşlukları doldurmaktan zevk almayı öğreneceğiz ki zevkli yaşayalım elimizdekilerle...

"fill in the blanks with hapiness" o halde...

Sevgili Çalıkuşu artık öğren, bu dersim sanadır ve yine sonuç "güzel gören güzel düşünür"e geliyor... Elbet zor insanın depremde cenneti düşünmesi, ama ne demişler "düşüncesi bile hoş"... Güzel düşünmeye ne kadar da Pollyannacılık dense de; gerçekçilik esasen...

döngü

2009-06-18T14:12:00.000-07:00

kaçacaksın benliğinden bile bile

belki geçmişin öcüyle, belki keşkelerinle...

yarışçı pes etmez ki...

güleceksin hüznünle...

ve gidiş...

ya gelir; ya gelmez...

Bir garip haldeyim

2009-06-14T14:02:00.000-07:00

Gelecek günlere sabırsızlanıyorum; ama korkumun önüne geçemeden...

Yarınlar var diyorum; ama hep bir yanımda eksik derken...

Bekliyorum geleceği günlerin umudun; ama umutlanmaya buruğum...

Olmamış yaşamlara hasret; ama olmuşlara iç çekerek...

Olmak istediğim; ama olduğum benim...

Göze alamadığım uzaklığa bakarken...

2009-06-13T10:32:00.000-07:00

"yorgunum, çok yorgunum, aşırı sinirliyim, sorun falan istemiyorum,tek bir ses bile duymak istemiyorum"

Okullar tatil; ama biz 2 hafta daha devam edeceğiz... Bu sözler de bizim tiyatronun sözleri, çalışan bayanın ızdırabını anlatıyor... Günlerdir beynimde bu sözler var unutamıyorum... Çarşamba sunduk tiyatromuzu, ses sorunu olsa da çok beğenildi... Canlarım pek bir kaptırdılar oyuna ve öyle benimsemiş oynadılar ki... Tüm olumsuzluklara rağmen, iyi sonuç alınca insan mutlu oluyor... Bir de stresi bitti şükür...

Şimdilik bu kadar...

sbs, olimpiyat, tiyatro

2009-06-07T13:09:00.000-07:00

Artık okul kapanıyor... Öğrencilerim sevinemiyorlar bile, daha 6.sınıfların sınavı haftaya... Bu nasıl yarış, bu nasıl koşturmaca ve stres... Dün ben de 8. sınıfların sınavında görevliydim... İnanın uyuyamadım, bana ne oluyorsa, çocuklardan çok heyecanlıydım... Üzülüyorum aslında bu kadar küçük yşta bu kadar stres nasıl, doğru mudur bu sınav hayatı... 4. sınıf öğrencilerim bile kıyasıya mücadele içinde... Sonumuz hayrolsun...

Bu arada 7. Uluslararası Türkçe Olimpiyatları'nı izlemek nasip oldu... Türkçe'yi bir yabancının ağzından dinlemek ne kadar güzelmiş...Hele ki 'İstiklal Marşı'nı o küçücük kara çocuklardan dinlerken, insanın boğazına bir şeyler düğümleniyor... Programları öyle titiz hazırlamışlar ki, hakikaten emeği geçen herkesten Allah razı olsun...

Ayrıca tiyatro çalıştırdım öğrencilerime, kulüp etkinliği olarak, iki tane skeç ve Çarşamba sunuacağız... İnşallah Rabbim utandırmaz da herkes tarafıdan beğenilir....

BU KADAR...

"Güdün şu malları"

2009-05-29T06:32:00.000-07:00

Dün arkadaşımla ilçede gezintiye çıktık... Hava ne sıcak ne soğuk... Ama rüzgar esince yakıyor... Malum bura Sivas, yaz gelmeyen memleket... Ara sokaklardan birine girdik, arkadaşım bana harıl harıl bişiler anlatıyor, ben ona... Yaşlı bir teyze bizi durdurdu:
"Gızlar durun bakin nere gidiiiiz, alın elinize şu zupayı da güdün bakiin şu malları... "

Hiç böyle bi konuşma beklemiyorduk, inekleri başta görmedik, heralde yer soracak dedik...
"Teyzecim biz beceremeyiz ki" dedik...
Sonra kadın devam etti:
" O zaman ben de gağıt galem getiiriin de ookuma öğretin ya"
"Ha bak o olur teyzecim, ondan anlarız " dedik, iyi günler dileyip hep birlikte gülüşüp uzaklaştık...

Canım yurdum insanları, ne kadar cana yakın, hiç tanımadığı insanlarla konuşuyor, yüzlerinden tebessümü hiç eksik etmiyor...

Simple Past

2009-05-28T09:33:00.000-07:00

"Simple Past" Türkçe karşılığı "basit geçmiş"... "Seize the day" ise , anı yaşa... Yabancılar işi biliyor... Geçimişi basite alıp anını yaşıyorlar...

Aslında böyle yaşamak lazım, geçmiş ise geçmesine izin vermemiz lazım... Kötü hatıraları hatırlayıp kendine eziyet etmek ya da mutlu anını bozmak pek akıl karı değil... Cahiliye dönemini düşününce neler unutulmuyor ki; ancak ders almak şart geçmişten... Direk de silmemek gerek... Bedelini ödeyecek kadar da üzülünmüşse , e yeter demeli, ve işte o zaman gününü yaşamalı...

Beynimizin sağdan özellikler tuşuna basıyoruz ve geçmişi sil diyoruz...

YOL 3

2009-05-26T14:04:00.000-07:00

Artık sevilmemeye ve horlanmaya inat bile yok... Üzülmek yok geçmişe... Kaybetmek bitti... Asıl zulmeden kaybetti... Gerçek değeri veren kazandı... Yıkan yakan ise kendi yandı, kendi yıkıldı... ve yol bitti... Zübeyde mutlu, Zübeyde umutlu...

Ben Çocukken...

2009-05-23T14:08:00.000-07:00

Çocuklar büyük olmak ister, büyükler ise çocukluğunu özler... Bir öğrencim ne olmak istediğini söyledi ama liste bir hayli kabarıktı... ve bana çocukuluğumu hatırlattı... benim listem de az sayılmazdı...

Ben çocukken ilk tanıştığım meslek, doktorluktu... Daha yürüyemeden hastaneyle haşır neşir oldum ve yaklaşık üç sene de yattım, ilk yürümem de beş yaşında gerçekleşti... Annem, emeği hakkı çooook, hastane camında beni bırakınca, gözyaşları sel olmuş:" şöyle üstünü başını giydirip okula gönderebilir miyim acaba"derken, bu lafını beni gelin ederken hatırlattım ve ikimiz birden koyverdik... İşte taa o zaman beni iyileştiren doktorum gibi doktor olmak istiyordum... Canım annem de hala hayıflanır, "ben senin doktor olmanı istiyordum" diye...

Saçlarım uzun ve düzdü, ee artık iyileştim de, tüm ailenin ilgisi bende, beni çağırırlar oyunumdan ve hadi çalıkuşu bir şarkı söyle derlerdi, ben de başlardım " saçlarını dağıtırsın, rüzgarlara bırakırsın, sen sevmeye alışıksın, seni sevmeyen ölsün..." Hem şarkıcı hem de balerin olmak istiyordum... parmak uçlarımda yürüyerek provalar yapar hayaller kurardım... Bağlamam da olmalıydı, Türk Halk Müziğinden parçalar da söyleyecektim...

Canım babacım öğretmendir ve ben de artık okul çağındaydım ve elbette öğretmen olmak istediğimde kararlıyım, ama ne öğretmeni...Ortaokula gelince, hangi öğretmeni sevdiysem o branşın öğretmeni olacaktım... Resim öğretmeni olmakta kararlıyken, karşıma annem dikildi ve izin vermedi, vazgeçtim...

Artık lise çağındayım ve Anadolu Öğretmen Lisesi'ne de gidince tek mesele branşı seçmek kalmıştı... Derken İngilizce Öğretmenim babama dili seçsin deyince, ben daha durur muyum, sevdiğim öğretmenim beni övmüş, ve kararım da kafamda belirmişti... derken...annem yine istemedi... Ancak bu sefer devreye babam girdi, "yaw hatun bırak çocuğu dedi" ve yıllar sonra buralardayız şükürler olsun...

Kararlarımızı bazen tek başımıza veremiyoruz... Kendimiz seçsek de bazen hata yapabiliyoruz... Sanırım çocuklarımızın bu meslek seçimindeki kararsızlıklarına, biraz da bizler sebep oluyoruz... Bizlere düşen onları engellemek değil, olurları olmazları onlara sunmak, seçimi onlara bırakmak, ve iyi destekli yönlendirmektir...

Rüyalar Gerçek Olsa

2009-05-12T10:20:00.000-07:00

Rüyaların dili olsa, alır birini vurur ötekine...
Hatırlatır sana sürekli unutmak istediklerini
Acının tadı hala dün gibi taze...

Ya da

Kıymetini bildirir, hayattakini kaybettirerek
Göçürür seni gerçek diyara,
Yaşamanın şükranına vardırarak...

by ÇALIKUŞU

AKSİLİK üstüne AKSİLİK

2009-05-11T14:08:00.000-07:00

Ben hiç yapmam dediğimiz aksilikler başınıza öyle çöreklenir ki, yeri gelir 1 tas yoğurt çorbasını, mutfağın orta yerine dökersiniz, sonra saatler süren temizlik de kısa günün karı oluverir... E ne vardı da döktünüz: esasen o günün hedeflerinde evi temizlemek vardır ama TV başında ya da boş işlerle bi şekilde vakit geçer ve temizlik ertelenir... Ama ertelenemez hem de dipli köşeli olur....

Efendim Müdür Beyin değer verdiği çok önemli belgeler velilere imzalatılmak üzere yetkili kişilere verilir; ancak o önemli kağıtçıklar dönüşüverir birer kağıt kumbarasına atılmayı bekleyen sarı sayfalara...Neden mi: öğrenciler çiçek getirmişlerdir, ancak yetkili kişimiz ise dolabındaki o önemli belgeleri alır, poşetine koyar, unutur öğrencilerin verdiği o nadide çiçekleri de oraya yerleştirdiğini... keratalar da saklanmışlardır... çiçeklerin suyu sen beyaz kağıda ak ve dönüştür canım belgeleri sarı sayfalara... Ve yetkili kişi düşünür "ne vardı da dolabında duran kağıtları yanına alacak, duruverseydi yerinde de sen de bugün rahatça uyusaydın" diye... Ama nafile olan olmuştur...

Her işte bir hayır vardır düşüncelerimle olayın kahramanının bizzat KENDİM olduğumu gururla açıklıyor ve yarın ola hayrola diyorum...

Saygılar...

YILIN ANNESİ

2009-05-10T02:04:00.000-07:00

Yine geldi "anneler günü"ymüş... Neymiş "annenize şunu alın", "1-10 Mayıs tarihleri arasında süper indirimler sadece anneleriniz için..." Efendim kompozisyon yarışmaları, yılın en iyi annesi ödülleri...Falan filan...

Bir de Ali'ye sormak lazım "anneler gününün anlam ve önemini"... Annesi babası ayrılmışlardı, o daha 5 yaşıdayken, bir ablası ve bir de kardeşi vardı birer yaş arayla... Çocukları paylaştılar, büyük annede, küçük babada... ee ortancı nereye... bu durumda yuvaya gitmesi en uygun diye düşündüler... Ama vicdanlı halanın yüreği dayanmadı ve yanına aldı... Anne ile Ali aynı diyarda, ama farklı çatılarda... Kardeşleri "anne" derlerken buluşmalarda, Ali ise "anne- baba" kelimesini lugatında mühürlemişken, etrafında duydukça da tepkisizleşmeye alıştırıyor kendini... Ve yıllar böyle geçiyor...

Anne ile Ali elbette karşılaşıyorlar, Ali öyle saygılı ki kendisine analık yapmayan; ama kendisini doğuran kadınla bir araya geldiğinde asla saygıda kusur etmezken, bir kere bile " Beni neden bıraktın?" diye sormuyor... ve anne yılın annesi ödülünü almaya hak kazandığı soruyu soruyor Ali'ye :
"ben senin neyin oluyorum Ali?"
Ali'yi hiç bir soru, hiç bir acıklı anne- çocuk sahneleri, hiç bir anneler günü bu kadar üzmemişti... Sadece şunu diyebildi gözlerin nemlenerek:
"Uzaktan bir akraba"... ve sonsuza dek sustu...

Su ısıtıcısının kirecini nasıl temizlersiniz? "hüsn-i zann&su-i zann"

2009-05-05T11:59:00.000-07:00

Bugün çok şükür mutlu bir günü yaşıyorum... İnsan verimli olunca kendini iyi hissediyor... Bugün çok faydalı bir kaç iş yaptım... Yeni bir yemek denedim "Patlıcan Kebabı"... Eşim de beğendi... Tabi O beğenince ben de çok mutlu oldum...

Diğer faydalı iş ise su ısıtıcımı temizlemekti... Bayağı kireçlenmişti; sabahları vakit az olduğu için çayın suyunu ısıtıcıda kaynatıyordum... Ama artık çayın tadını bozmuştu... Sirke ile temizlediklerini söylemişlerdi arkadaşlar ama cesaret edemiyordum... ve bugün denedim... Yarım litreden biraz az sirkeyi koydum ısıtıcıya; yarım litreye de üstüne su ekleyerek tamamladım, bi kaç kez kaynattım... Sirke baya bir köpürdü kaynayınca ... sonra bir güzel yıkadım içini... Şimdi ışıl ışıl tabanı ısıtıcımın...

Diğer faydalı işim ise yeni iki tane kavram öğrenmek oldu... Hep duyardım ama ne olduklarını bilmezdim... "Suizan ve hüsnüzan" ( http://www.dinimizislam.com/ )

Suizan(sû-i zann), birinin kötü bir iş yaptığını zannetmektir. Kalbe gelen kötü düşünce, o hâliyle suizan olmaz. Kalbin o tarafa kayması yani zannetmek suizan olur. Mesela birisinde bir kalem görünce, (acaba bu kalemi çalmış olabilir mi) diye sadece düşünmek suizan olmaz. Ama (çalmış olabilir) diye zannetmek suizan olur.

Hüsnüzan(hüsn-i zann) ise iyiye yormaktır, hakkında emin olmadığımız işlerde güzeli düşünmektir...

Psikologlar ; kişisel gelişim kitapları aslında hep demez mi, olumlu düşünmeyi, önyargılı olmamayı... Demek ki tam yaşandığında İslam;bireyler mutlu, huzurlu, başarılı oluyor...

Ben parolamı buldum, sizlere ise güzel günler dileklerimle...

bensen senben

2009-05-04T14:22:00.000-07:00

Sadece korkuyu hissetti... Her şeyi varken bir anda hiç birşey oldu... Tam ben buyum diyecekken, oyunun içinde bulundu... Küçücük kafasının içinde ikincisini de yaşadı, "sen ben ol ben sen" dedi...

Kişilikli görünen yüzü, sakladığı korkunun gücüydü... Hata yapmaktan korktu; yaşamayı hata sandı, rüyada buldu kendini... Her anını kaydetmek istedi, ya kayıt altına alamadıkları... Onlar zaten kayıttaydı, bir gün karşısına çıktığında ne yapacağını bilememezliğin verdiği korkuyu hissetti... ve yine ikinci ben oldu; daldı ve yine uyandı görünen yüzü... Bu böyle sürerken, dolana dolana düğümlendi...

Düğümlendiği noktada seçimini yaptı: ya karmaşada dalgıçlık... ya görünen yüzündeki kişilik... ve ben beni seçti... korkuyu terketti... huzuru hissetti...

Nihayet aylar süren tedaviye cevap verebilmişti... uykudan uyanan gözlerini gerçek dünyaya dikti ve "çok mu oldu?" diye sordu gülümseyerek...

Yeni Blogum

2009-05-04T09:38:00.000-07:00

Efendim yemekle mutfakla maalesef pek işim olmadı. Öğrencilik hayatımız boyunca da yapmayınca; sanki hiç yapamayacakmışım gibi hislere kapıldım ve korkulu rüyam olmuştu yemek yapmak... Rüyamda bile gördüm "Mr.S akşama ne yapacağım" diye sayıklayarak uyandığımı hatırlıyorum...

Şimdi ise yemek- pasta-börek tariflerinin yer aldığı http://yerliyemis.blogspot.com/ adresli bloğumu hizmete sunuyorum efendim. Zamanla çeşit çeşit tariflerle ya da bilinen tariflerin benim elimden çıkmışlarıyla :) bloğumu zenginleştireceğim... Acemilikten inşallah ustalığa doğru giderim... Beklerim...

Hayırlı olsun bakalım....

Pazar Sendromu

2009-05-03T03:20:00.000-07:00

Şu Pazar günlerini ne zaman seveceğim acaba... Sabah saatlerini de geride bırakınca, içimdeki sıkıntı da başlıyor... Ütüydü, yazılı sorusu hazırlamaktı, derslere hazırlıktı derken içimi bir sıkıntı bastı ki... Yarın da nöbet var... Sene sonuna tiyatro da çıkarmam gerekiyor... Çok yoğunum... Ama boş boş oturuyorum... Atalet terket beni...

Neyse işin ucundan kulağından bir yerinden başlamam lazım... Başlamak bitirmenin yarısıymış... Yazılı sorusu hazırlamak en zorlandığım ama bitirince en çok rahatlayacağım işim...

Haydi Bismillah...

Dönüş

2009-05-01T17:59:00.000-07:00

Ben geldim... Neredeydim ki geldim... Efendim memleketime gittim... "Taşını toprağını özlemişim" diyenler bana çok komik gelirdi, yaw insan ayrı kalınca gerçekten özlüyormuş taşını da, toprağını da, suyunu da... Çok uzun kalamadım, eş dost göremedim ama bana da bi değişiklik oldu, hayırlı işlere vesile olmak ve hayır dualar almanın mutluluğu ile dönüşüm gerçekleşti...

Bi kaç günlük ziyaretten sonra memlekette olmak arzum da bitiverdi, efendim insanın eşi olmayınca yanında, gönlü de çabuk geçiyomuş özlediği memleketinden... Diyorum ki sanki aylar öncesinde O mu vardı? Yok tabi ama insan güzel şeylere çabuk alışıyor... Bi de evimi özledim ne yalan söyleyim...

Umarım mutlu mesut günler bizleri bekler...

Cennetimi kaybettim

2009-04-26T12:54:00.000-07:00

Bulduğunu sanmıştı, Cem, kaybettiği aşkını... Adı Cennetti... Kendisini terkeden, en zor zamanında, gözünün yaşına bile bakmayan, üstelik evlenmeyi düşündüğü Aslı'nın yerine koymuştu... Cennet'te Aslı'yı yaşadı. Ama yaşama tarzı yanlıştı...
Aslı'nın ona yaptıklarını, o da Cennet'e yaptı...

Terketti Cenneti... Yalanlar içindeki Cennet şaşkın... Kendini kaybetti, umudunu, geleceğini yalana ödünç verdi...
Cem ise asıl kaybedendi... "Cennetimi bulayım" derken, hırsı uğruna, Cenneti bitirdi, Cennetini kaybetti...

Ödül ve Mim

2009-04-21T13:46:00.000-07:00

Sayın Hasan Yörük bizlere ödül vermiş... Saygılarımı sunup teşekkür ediyorum... ben de, bu ödül "bizimkiler"e gitsin diyorum... Efendim herkesi ödüle layık görüyorum çünkü yazanlara saygı duyuyorum...

Mim de çok hoşuma gitti... ATATÜRK konumuz.... Hele de 23 Nisan yaklaşmışken bu mime cevap vermek daha da anlamlı oldu...

Samimi duygularımı yazmak istiyorum... Yıllar önce bir 10 Kasım'da ağlayan bir kızı kıskanmıştım... Gittim yanına ve neden ağladığını sordum... "Çok duygulandım da ondan" dedi daha ilkokula giden ve ATAsını içten seven küçük kız arkadaşım... Peki neden mi kıskandım, "neden ben ağlayamadım, neden hislenemedim ATAM için" demiştim...

Büyük yürekli insan... Umarım gösterdiğin yollardan gidebiliyoruzdur...

ilginç projeler

2009-04-02T04:42:00.000-07:00

Çok güldüm ben bu projelere... hani Tv 'de de baya ilginç projeler var, hatta okullarda bile yarışmalar düzenleniyor... bunlar da sanal dünyanın ürünleri... işte bakımlı bayanlar ve acemi berberler için ilginç projeler:

"dişlerinin bembeyaz, dudaklarının kıpkırmızı olmasına özen gösterenler için rujlu diş fırçası" ve "kıllı yara bandı"...

çok hoş...

"Öğretmenim, lütfen bu kitabı okur musun?"

2009-03-31T07:20:00.000-07:00

"Etkilendiğiniz bir kitabı anlatınız.." ümitleri var eden blogcu arkadaşım ümidini yitirme benden istemiş ben de anlatayım:

''Öğretmenim, lütfen bu kitabı okur musun?'' Hasan YILMAZ tarafından yazılan bu kitaptan çok ders aldım, uç noktalalardaki öğrencilere nasıl ulaşacağımı bu kitap sayesinde öğrendim... Örnek hikayeleri öğrencilerle paylaştım...

Öğretmen arkadaşlara tavsiye ediyorum.. ve bu mimin cevabını 1senden duymak istiyorum, tabi o da isterse çünkü artık mimlerden pek haz alınmıyor olabilir...

BEN BAHAR

2009-03-30T08:19:00.000-07:00

Bu bahar benimdir...

Geçmişti, gürültüydü, stresti, acıydı, hatıraydı, ihanetti, gidenlerdi, ve yaşanacaklar yaşandı.... Bahçede bu sefer ağaçlar var, huzur var, renk var, köhne karanlıklar griler yeşile boyandı, uyanma vakti geldi çattı....

Bu bahar benimdir... Bu sefer görüyorum ve hissediyorum baharın geldiğini... Ben hep hüzünlenirdim, baharların benden alıp götürdükleri şeyler vardı ve hiç bir bahar benim olamadı...

Ama ...bu bahar benimdir... Bu bahar başka bahar... Güneş bir başka, ben bir başka... artık beklentiler yok; uyanış ve yeniden doğuş var... baharı derin derin solumak var...

Bu baharda BEN var...

Başın sağolsun Türkiye...

2009-03-28T08:21:00.000-07:00

Muhsin Yazıcıoğlu hayatını kaybetti... Bugün malesef bu acı kaza ve kayıp olayı, duymak istemediğimiz vefat haberi ile sonuçlandı... Muhabir ise hala kayıp...

"Kayıp,umut,kaza, kader, ihmal, ecel,acı,öfke,vefat,taziye..." bir çok laf dolandı durdu... gidenler gitti ve biz de çook üzüldük...ben de artık Sivas'lı sayılırım ve Sivaslı hemşerilerimizin hüznünü çok derin yaşadım...Onlar kavuştular Yaradana da çak acı bir kavuşma oldu bizler için... geride kalan evlatları, bacıları, anaları, babaları düşündükçe, ağlamamak elde değil...

Yapılacak şey elbette ağıt değildir, Rahmet dileyip dualarımızı eksik etmemek, onları Kur'an-ı Kerim ile uğurlamaktır...

Başın sağolsun Sivas, başın sağolsun Türkiye...

Kim Kazandı?

2009-03-23T13:59:00.000-07:00

Bu yaşanmış bir öyküdür , telif hakkı ise çalıkuşuna aittir... Burada geçen kişi ve kişiler herkes olabilir...

Biricik arkadaşını mutlu etmek için, hasta haliyle burnunu çeke çeke, saçlarını sarıyordu Özgün'ün... Sabahtan kapanmışlardı odaya akşamki misafirler için... dolaptaki tüm kıyafetler denendi... aksesuarlar ayarlandı, saça son şekil de verildi... eee en yakın arkadaş Elif de o gün onlarlaydı... ve bir modacı gibi süslemişti Özgün'ü...Özgün ise Elifin kazağını beğenmemiş kendisinikinden giymediği bir tane vermişti o gecelik...

Ding dang dong... Özgün pır pır uçuyordu... Aile dostunun oğulları Berk de geliyordu... Sanki gelinlik giymiş de ilk dansını yapmak üzere sahneye çıkma zamanının geldiğini haber veren düğün dans müziği çalmış gibi, içi içine sığmamıştı kapı zili çaldığında... Zavallı Elif de onun sevincine ortak olmuş, Özgün'ü sakinleştiriyordu... çok güzel olduğunu söyleyerek...

Hiç de kıskanıp özenmemişti Özgün'e bir gün olsun... Çünkü biliyordu ailesinin sınırlarını ve mutluydu kendine yeten yaşamında... Tok gözlülüğü ailesindendi...

Berk, Özgün ve Elif kızma birader oynadılar... Yaw bu Elif'in de amma şansı açık... Yine kazandı, ama bu biraderler Elifciğin şansını kıskanmaya başladılar... Eee yenilen pehlivan güreşe doymaz... Berk'in isteği üzerine Özgün satrancını getirdi, Elif bunda kesin yenilirdi ama plan işe yaramadı... Elif bilmiyorum dediği oyunu kabaca anlatan arkadaşlarından ne de çabuk kavramıştı... ve galibiyeti ne de mütevazice yaşıyordu....

Bu yenilgi çok ağır geldi Berk'e ve Berk hayranı Özgün'e... Nasıl canı yanardı bu Elif'in... Berk tutamadı kendini...

Berk:''Yaa sen de amma burnunu çekiyorsun abi yaa...''

Özgün: "ııyyy evet dimi yaaa" "ay yaaa kazağı da çok kötü dimi Berk..."

Berk: "yani bence de ve de çok banel.""sen çok şıksın ve saçların çok güzel"

özgün: "yaaaa beğendiğine çok sevındım... ben yaptım"...

Yaaaaaaalaaaaaaaannnnnnnn külli yalan... Bu nasıl insanlık ve bu nasıl arkadaşlık... 12 yaşına ilk hayat sillesini yedi Elif... ve oyunu açık ara ile Berk ve Özgün kazandı... yıktıkları ise Elifin onuruydu...

Elif ise hıçkırıklar içinde, indi alt kata ve hemen arkasından koşmasını beklediği arkadaşı gelmeyince işte o zaman yenildi ve bu yenilgiyi ömrü boyunca unutamadı...

İnsan Sosyal Bir Varlıktır.

2009-03-18T13:37:00.000-07:00

Çalışmak, verimli olmak ve de kendini paranı kazanmak güzel de... tükenen enerjinle, çalışma saatleri dışındaki vaktinde, ölü bedenle geziyorsun... Belki beden işçisi değiliz ama beyin yorulunca ve saaatlerce yüksek gürültüyle karşı karşıya kalınca, bir beden işçisinden belki çok daha fazla yoruluyorsun... Ev işi, yemek, temizlik, ütü ise bitkin vücudunla yaptığın son güç denemeleri... İyi ki haftasonları var...

Çalışma hayatına atınca kendini sosyal hayatını sınırlandırıyorsun, belki de sıfırlıyorsun... Bazen konuşmaya bile mecalin kalmıyor, işte benim gibi yazıyorsun... İnsan sosyal bir varlıktır hükmü sanırım, tatillerde ve bayramlarda geçerli...

Bayram değil seyran değil, biz nasıl oldu da sosyalleştik... Bugün aylardır gidemediğimiz, sürekli ertelediğimiz komşularımıza gittik; yaşasın artık da biz de sosyalleştik... İnsan içine karıştık... Bu bana yazılı hazırlama gücümü ve isteğimi kaybetmeme mal olsa da, sosyalleşmeye değer... İnsan sosyal bir varlıktır dimi ama...

fotoğraf

sevmek..?

2009-03-15T12:20:00.000-07:00

Live Traffic Feed kayıtlarına şöyle bir baktım da Türkiye'nin hemen her yerinden insanlar ''sevmek suç mu?'' diye aratmışlar google'dan ve sayfama gelmişler ...

İnsanlar demek ki kendilerine sevmenin suç olduğunu hissettirenlerle karşı karşıya kalmışlar ve yalnız olmadıklarını görme ihtiyacı duymuşlar... zaten bazı şeyler sanırız ki sadece bizim başımızda var ve başkaları da yaşayınca tabiki sevinmeyiz, ama rahatlarız...

Sevmek neden suç olsun ki, şu zamanda gerçekten seven kaç tane kaldı... gerçekten sevenler de bırakın sevsin... Zaten gerçek sevenleri Allah görüyo :) ya istekleri oluyo... ya da ahları tutuyo...

Gerçekten sevmek sevilmek ümidiyle...

fotoğraf

akşama daha çok var

2009-03-14T00:57:00.000-07:00

Gündüzleyin, sabah vakti, hava karanlık, yerle gök bir olmuş sanki, rüzgar çok sinirlenmiş,yerden alıyo göğe savuruyor, penceremdeki turuncu bina ise varla yok arasında, turuncu sisten görünmüyor....

İçim de karanlık bugün nefes aldıkça bişiler batıyor bağrıma; göğüs kafesim dar geliyor nefesi içime deriiin deriiiin çektikçe; ama hala nefes alamıyormuşum gibi geliyor... Sanki hava oksijen fakiri olmuş da bana da gıdım gıdım veriyo...

Hava hala karanlık, ama akşama daha çok var...

ölüm çok yakın

2009-03-13T14:34:00.000-07:00

Yaklaşık on dakika önce çok değerli bir hocamın, kalp krizi sonucu aramızdan ayrıldığını öğrendim.... Beynim durdu... Neden ilk anda kabullenemedim... İlk sabır nedir...

Rabbim ölüm ne kadar yakınmış... Başsağlığı dilemek ne kadar zormuş... İnsan sevdiklerine yakıştıramıyor... Sanki hiç gitmeyecekmişiz gibi geliyor... İçim sızlıyor...

Rabbim taksiratını affeder inşallah... Kalanlara da sabırlar verir inşallah...

ve bu hayat koşturmacası içindeyken diyorum ki ben ne kadar hazırım... biz ne kadar hazırız...

e bebeğim e e e...

2009-03-12T03:19:00.000-07:00

Zııııııııırrrrrrrr zııııııııırrrrrrrrrrr zıııııııııııııııırrrrrrrr

İnşallah 7 deildir... Ohh az daha uyuyayım; aman bgn de kahvaltıda çay olmayıversin... 3.zil ve 7.30 artık kurtuluş yok.... uyanma vakti.... üzerimi giyeyim hemen... Akşamdan da hazırlamadım kıyafetimi, dikil bakalım dolabın önünde... bunu dün giydim, bunu geçen giydim aradan biraz zaman geçsin, bugün biraz renkli giyineyim, hep siyah da olmaz ki, ayy bu da dar geliyo artık, ee ben ne yapıcam şimdi, bunla da sadece bu giderdi... :(

Zaman pırrrr uçuvermiş, olamaz. Eyvahhhh.... hemen giyinmem gerek geç kaldım ya yine :( Söz bi daha 5dk erken çıkıcam, soluk soluğa kalmıcam... Uykum bir var ki, oh ne güzel şimdi insanlar sıcacık evinde mışıl mışıl uyuyo... Uyumak istiyoruuuuuuuuuuuuum...

Öğle arası uyuyabilir miyim acaba.... şu dersler de bir geçse... boğazım yine ağrıdı. 'Repeat after me' diye diye gitti sağlık elden... ha ne diyodum uyku.... uyumak ne güzel şey Ya RAB...

Ohh sonunda ders bitti, öğle arası... hava da bi ılık, bi soğuk... benim gibi ne yaptığını bilmiyo, eve gideyim boşver yemeği... hemen uyucam... sonunda geldim eve...

Hemen uyucam... Neeerdeeeeeee.... UYKUM KAÇTI.... Ben akşama ne yemek yapıcam :(

TAŞ BEBEK

2009-03-10T13:27:00.000-07:00

İçi cızzzzzzzz etti Fahriyenin... hayatta en çok istediği onun olmuştu... Taş Bebek onun oldu ya; artık onu hiç bir şey mutsuz edemezdi... ne arkadaşlarının horlaması, ne anasının bağırmaları, ne de babasının azarlamaları... O bir yolunu bulur oynardı nasıl olsa bebeğiyle...

Derken bir gün bebeği dile geldi, can buldu... ikisi birbirine yoldaş olmuştu... dünyada yapamayacakları şey yoktu, hayat ve yaşamak çok güzeldi küçük Fahriye için... Onun o büyük, yüce sevgisi cansız bebeğe can vermişti... bu sırrı bir Fahriye biliyordu bir de TaşBebek...

Taş Bebek artık sıkılmıştı bu sevgi oyunundan, zaten zoraki sevmişti, ilgi hoşuna gidiyordu; gerçi bu da bir yere kadardı; ama bu Fahriye de çok işe yarıyordu be, yokluğu zarardı... Taş bebek, taş kalpli bebek Fahriye'yi bir güzel parmağında oynattı... Bir sağa bir sola, olmadı öne, hadi arkaya...

Zavallı Fahriye de, Taş bebek ne derse yapıyordu, ya onu bırakırsa diye... Ondan başka arkadaşı yok ki, giderse Taş bebek, ne yapardı bi başına Fahriye...

Fahriye artık yoruldu Taş bebeğin isteklerinden, nazlarından, yerli yersiz şikayetlerinden, eleştirilerinden, aslında yorulmuştu sevilmemekten... ve bir karar verdi hiç istemeden,canı yansa da, Taş Bebeği sahibine geri verdi, zaten hiç Onun olmamıştı ki...

Güllerin Efendisi

2009-03-08T13:19:00.000-07:00

''Allahım bana öğrettiğinden beni faydalandır,fayda verecek bilgiyi bana öğret ve ilmimi arttır... Fayda vermeyen ilimden, korku duymayan kalpten, kabul edilmeyen duadan,doymayan nefisten, insanı maddi ve ruhsal huzursuzluğa düşüren açlıktan, hıyanetten, cimrilikten,korkaklıktan, düşkün ihtiyarlıktan, sıkıntılı yaşlılıktan Sana sığınırım...''

''Senden iffetli yaşamayı. dünyam, dinim, aile fertlerim ve malım hakkında sağlığı ve güvenliği istiyorum. Eksiklerimi ört, korkumu güvenliğe çevir,önümdeni ardımdan, sağımdan, solumdan, üstümden gelebilecek günah ve felaketlere karşı beni koru...''

"Allahım, yalnız sana inandım, yalnız sana güvendim, yalnız sana teslim oldum, yüzümü yalnız Sana çevirdim, bana sevgini ve sevgisi Senin katında fayda verecek kimselerin sevgisini nasibeyle... Güllerin Efendisinin şefaatine nail olmayı nasibeyle..."

"Ey Rabbim, hakkında kesin bilgim olmayan şeyi istemeken Sana sığınırım... Eğer beni bağışlamaz ve bana merhamet etmezsen, her şeyi kaybedenlerden olurum... Ey Rabbimiz, Sen bizi affet, Sen bize merhamet et, Zira merhamet edenlerin en hayırlısı Sensin..."

GECEMİZ MÜBAREK OLSUN...

Kandilimizi nasıl değerlendirelim?

2009-03-07T09:12:00.000-08:00

Mevlid Kandilimiz mübarek olur inşallah... Himmetine nasıl erer, güzel bir kandili nasıl geçirebiliriz diye google'da dolaşırken sizinle paylaşmak istediğim önemli bilgiler buldum.

Daha fazlası için buraya bakabilirsiniz:http://www.sorularlaislamiyet.com/subpage.php?id=15220&s=show_qna

Kandilimizi nasıl değerlendirelim?

1. Kur'ân–ı Kerim okunmalı; okuyanlar dinlenmeli; uygun mekânlarda Kur'ân ziyafetleri verilmeli; Kelamullah’a olan sevgi, saygı ve bağlılık duyguları yenilenmeli, kuvvetlendirilmeli.

2. Peygamber Efendimiz (sas)’e salât ü selâmlar getirilmeli; O’nun şefaatini ümit edip, ümmetinden olma şuuru tazelenmeli.

3. Kaza, nafile namazlar kılınmalı; varsa o geceye ait nakledilen namazlar, onlar da ayrıca kılınabilir; kandil gecesi, özü itibariyle ibadet ve ibadette ihsan şuuruyla ihya edilmeli.

4. Tefekkürde bulunulmalı; “Ben kimim, nereden geldim, nereye gidiyorum, Allah’ın benden istekleri nelerdir” gibi konular başta olmak üzere hayatî meselelerde derin düşüncelere girmeli.

5. Geçmişin muhasebe ve murakabesi yapılmalı; ve şimdinin ve geleceğin plân ve programı çizilmeli.

6. Günahlara samimi olarak tevbe ve istiğfar edilmeli; idrak edilen geceyi son fırsat bilerek nedamet ve inabede bulunulmalı.

7. Bol bol zikir, evrad ü ezkarda bulunulmalı.

8. Mü’minlerle helalleşilmeli; onlarla irtibatımız cihetinden rızaları alınmalı.

9. Küs ve dargın olanlar barıştırılmalı; gönüller alınmalı; kederli yüzler güldürülmeli.

10. Kişi kendine ve diğer Mü’min kardeşlerine hattâ isim zikrederek dualar etmeli.

11. Üzerimizde hakları olanlar aranıp sorulmalı; vefa ve kadirşinaslık ahlâkı yerine getirilmeli.

12. Yoksul, kimsesiz, öksüz, yetim, hasta, sakat, yaşlı olanlar ziyaret edilip, sevgi, şefkat, hürmet, hediye ve sadakalarla mutlu edilmeli.

13. O gece ile ilgili âyetler, hadîsler ve bunların yorumları ilgili kitaplardan ferden veya cemaaten okunmalı.

14. Dini toplantılar, paneller ve sohbetler düzenlenmeli; va’z ü nasihat dinlenmeli; şiirler okunmalı; ilâhî ve ezgilerle gönüllerde ayrı bir dalgalanma oluşturmalı.

15. Kandil gecesinin akşam, yatsı ve sabah namazları cemaatle ve camilerde kılınmalı.

16. Sahabe, ulema ve evliya türbeleri ziyaret edilmeli; hoşnutlukları alınmalı; ve manevî iklimlerinde vesilelikleriyle Hakk’a niyazda bulunulmalı.

17. Vefat etmiş yakınlarımızın, dostlarımızın ve büyüklerimizin kabirleri ziyaret edilmeli; iman kardeşliğine ait sadakati yerine getirilmeli.

18. Hayattaki manevî büyüklerimizin, üstadlarımızın, anne ve babamızın, dostlarımızın ve diğer yakınlarımızın kandilleri bizzat giderek veya telefon, faks yahut e–mail çekerek tebrik edilmeli; duaları istenmeli.

19. Bu kandil gecelerinin gündüzlerinde mümkün olduğunca oruç tutulmalı.

ZAMAN

2009-03-06T11:02:00.000-08:00

Tahlil sonuçları henüz eline ulaştı.... inanamadı teşhise... adımları yavaş, düşünceleri seyrekti... Adeta beyni durmuş düşünemez olmuştu... ama içinde tuhaf bir soğukkanlılık vardı... Acaba hala idrak edememiş miydi ölümün ona ne kadar da yakın olduğunu... Ne de olsa böyle şeyler hep başkasının başına gelirdi...

Yavaş yavaş düşünmeye başladı.Ne de acımasız davranmıştı vücuduna... Hiç sağlıklı yaşamazdı... Dünya umurundanmıydı ki... Hiç canını kaybetmemişti ki kıymetini bilsin...

Terledi terledi geçmişini ve geleceğini düşündükçe... Ne çok günah ve ne kadar az zaman... Ortalama 60 seneden 27 sene daha dolmamıştı... Olamaz biraz daha biraz daha.... 'zamaaaaaaaaaaan' diye bağırarak uyandı 'ohhhh' dedi ve şükretti...

bir umut alsana

2009-03-03T10:22:00.000-08:00

Ölmek istemişti Didem... Kime faydası vardı; kim seviyordu ki onu... hayatı hatalarla dolu çember; yuvarlana yuvarlana başı dönmüş, çıksa çıkamaz, sevse sevilmez... Ancak göğe yükselirse dinerdi içindeki bu sancı... Ona göre hayatta ya iyisindir ya kötü; ama en kötüsü nötr olmaktır... Ne varlığın farkedilir, ne yokluğun...

Derken küçük bir kız gelir, eteğini tutarak... 'Abla bir mendil alsana'... Çıkarır cebindeki tüm parayı ve alır bir bir umutlarını...

Kardan Öğrenciler

2009-03-01T12:10:00.000-08:00

İşte öğretmenliğin tadını ilk kez aldığım; ailemden ilk kez uzak kaldığım; ama YİBO ailesiyle tanıştığım, ilk gözağrım; şimdi ise çok özlediğim; eski demeye kıyamadığım canım okulumdan, canım öğrencilerimin yaptıkları kardan adamları seyreyleyelim...

Şu güzelliğe bakar mısınız....

Arka plana dikkat!.... Özellikle kollara...

Sizi çok özledim canım öğrencilerim... Kimbilir hanginiz yaptınız bunları... Şimdi orada olmak, bu fotoğraflar arasında sizlerle yeralmak vardı...

Kıymetli arkadaşım bana bu fotoları yollamış; ne de iyi etmiş, beni çok duygulandırdı...

BİR GÜL

2009-02-28T09:19:00.000-08:00

Sevgili meslektaş Muhabbet Çiçeği bana sormuş...'Sana aşık olan ve bunu sana yansıtan öğrencin oldu mu ?' diye.

2 yıldır öğretmenim ve şükür çok ciddi boyutta, böyle bir durumla karşılaşmadım. Ancak lisede derslere girdiğim bir süre içinde, normalde derslere gelmeyen ama geldiği günlerde de derste gürültüden öğretmenleri bezdiren ve üstelik sınıf tekrarı yapmış bir erkek öğrenci; benim derslere sürekli geliyor, dersi anlamasa da dinliyor ve dalıp gürültü yaptığı zaman gözlerimle yaptığım sus işaretiyle susuyordu...

Bir gün o öğrencim, ders bitimine 5 dakika kala, sınıfın ortasında elinde kırmızı bir gülle dikildi karşıma... Offf kendimi çok kötü hissettim, utandım, ne diyeceğimi bilemedim, sınıfı susturamadım.... OOOOOOOOoooooo sesleri hala beynimde zonkluyo... ee bu gülle sınıftan dışarı çıkamazdım ; müdüre yakalansam kesin uyarır, almazsam da öğrenci incinebilirdi... ne amaçla verdiği de belli değildi; belki gerçekten de masum bir güldü... (laf aramızda gül de çok güzeldi... :) Gülü aldım, kendisinden de müsade isteyerek çantama koydum, sınıfın önünde ona teşekkür ettim, ve bu maddi şeylere hiç gerek olmadığını, asıl hediyenin bizlere duydukları saygı olduğunu dile getirdim.... ve böylece sınıf sakinleşti ve ben de dışarı çıktım...

Her ne ise yine de böyle bir olayı yaşamak istemezdim... İyi ki tüm öğrencilerin gözünün önünde verdi; tek gelseydi yanıma, ve bunu da bir öğrenci görseydi, bire bin katarak anlatabilirdi... ne de olsa yılın dedikodusunu o başlatacaktı... Tabi bu en kötü bir olasılık ama çok dikkatli ve temkinli olmak zorundayız, bir şey olmaz dememeliyiz...

Öğrenciler öğrenci; öğretmenler de öğretmen olduklarını asla unutmamalıdır diyorum ve mimi sonlandırıyorum...

SAYGILAR...

Kompozisyon

2009-02-24T09:39:00.000-08:00

Borç harç aldığı 2.el arabayla kaza yapmıştı, şükür kendisinde bişi yok ama öndeki araca vurunca acemilikten %100 suç ile yedi trafik cezasını... Kafasında da ''ee evden kavga ederek çıkarsan işin gücün rast gitmez... Mobilya taksitlerini bitirmeden de araba benim neyime... ama doğacak bebek için de araba şart... yoksa acil bişi olsa hastaneye kim götürürdü bu yeni atandığım memlekette; üstelik de kimseleri tanımazken'' cümleleri pır pır uçuyo...

Offf olamaz derse yine gecikti... Üstelik tek geciken o deil; ama müdüre yakalanan hep o... ''stajyer öğretmen okula yarım saat erken gelir yarım saat geç gider''... bunu bırak geç kalmakla mimli... İşin kötüsü araba da bağlı ''kaza yaptım ''dese müdür hiç inanmaz ortada somut delil yok...

Ohhh kimsecikler yok... sınıfın kapısına doğru sessiz adımlarla ilerledi ama bir ses:''Ahmet Bey odama kadar gelir misiniz''.........

Yedi bi güzel fırçayı Ahmet... niye savunmaz ki insan kendini... Savunulacak hal mi kalmış... araba gitmiş; gırtlaktaki borcun üstüne de bu ceza hiç iyi gitmemiş... Bu fırça ne ki...

Sonunda sınıfın kapısına gelebilmişti Ahmet... Şöyle bir silkindi:

''Evet çocuklar bugünkü dersimizde kompozisyon yazacağız... Konu şu: 'Farzedin ki; evi ile sorunları olan; ekonomik problem yaşayan ve üstelik de okul müdürü tarafından horgörülen bir öğretmensiniz ve ders anlatmanız gerek; öğrencilere karşı sorumlulukarınız var. Bütün dertlerinizi sınıf kapısından dışarıda tutan bir öğretmen nasıl olabilirsiniz...' Size verilen bu bilgiler doğrultusunda serbest teknik kullanarak bir kompozisyon yazın...'' dedi ve bekledi, gelecek cevaplar belki onun işine yarabilirdi... Ne de olsa stajyer öğretmendi ve öğrenecek daha çok şeyi vardı....

(Bu kısa hikayede yer alan kişi ve kişiler tamamen hayal ürünüdür ve telif hakkı ise çalıkuşuna aittir...)

KARINCA kararınca

2009-02-22T14:19:00.000-08:00

Karıncaları görünce daha fazla çalışma isteğim geliyor...

Yorulunca da diyorum ki çalış çalış nereye kadar...

Yüklerler üstüne taşıyamayacağın tonlarca yük...

görsel:

YOL 2

2009-02-21T04:49:00.000-08:00

Yol uzundu, yol çileliydi, yol hiç bitmedi, Zübeyde hiç dönemedi................

Yanlış üstüne yanlıştı... Yolu çıkmaz yol... Tek derdi nefes almaktı... Gelecek onun için sadece 24 saatti; tek gerçek olan buydu... ''Önüm arkam sağım solum ebe....'' Ebelenmişti Zübeyde... Çocukken en çok saklambaç oyununu severdi ve bu sefer gerçekten ebelenmişti; kaçış yoktu; çömlek de patlamadı.... Gri gerçeklerin tam ortasındaydı ve saklanacak yerler sanki yutulmuş ve bi korku filminin başkahramanı olmuştu...

Yol hiç bitmedi; Zübeyde hiç dönmedi....
Evet hiç dönmedi ama bu bir kabustu, her gün keşke hayal olsa diye dualar ettiği ama hiç dönemediği gerçeklerdi ve yol bu gerçeklerle hiç bitmeyecekti....

Ve Zübeyde her almaya çalıştığında; göğsünü parçalayan 2 soluk nefesiyle; kendisini büyük şehre iten geride kalanlara dönmeyi başardı... O sevmediği, küçümsediği kasabası meğer onun cennetiymiş.... kendini hiç bu kadar huzurlu; hiç bu kadar güçlü hissetmemişti... Hep ezilen Zübeyde'nin önünde şimdi dağlar duramıyordu.... duramıyordu ya dışı aslan; içi minik kedi...

Ve Zübeyde bu kabusta bi hüzme buldu; var olsun istediği; ama yok olduğunu bildiği...

Ve yol uzun; yol çileli...

Kimselere kızamıyor; kendine bile... pislik ve zillet içinde bir cilve_i hayatın olmayacağını çok acı anlayıp ; olmayan bi hüzmenin yansımasından umut buluyor....

Ve hayat-ı sırriyeye akıl ermez.... Zübeyde dertli; Zübeyde çileli...

(bu bir hikaye denemesi 2 dir ve burada yer alan kişi ve kişiler tamamen hayal ürünüdür; telif hakkı ise çalıkuşuna aittir...)

GÖRSEL:http://www.resimcim.net/resimler/

Gülmek Belki

2009-02-15T11:57:00.000-08:00

Gülmek bir mutluluk simgesidir... sanırız ki hep mutlu kişi güler... Oysa çok gülen insanlar beni hep düşündürmüştür...

Kimbilir o gülen tatlı yüzler hangi acının maskesi; ya da acıların... Her gülüşte oluşan o mimik kırışıklıkları belki gerçek çizgiler... onlar gizleyemiyorlar; ne kadar gülmenin arkasına saklansalar da, bu bilinmez belirti kaçınılmaz oluyor belki de...

Dert deryasında boğulan yüreklerde bir rahatlamanın simgesidir belki de gülmek... Ya da gerçekten gülmek istediğin için gülmek; her şeye, vara yoğa gülmek belki... Gülemediği için gülümsemeye çalışmak belki... Acının dozu öyle aşmıştır ki karşıdakini üzmeyim diye anca tebessüm edebilmek belki...

Ben hangi gülenlerden miyim... Belki de hepsi...

Sevmek Suç mu?

2009-02-14T09:28:00.000-08:00

''Kızıl bir güneşin önünde;

Mavi bir yelkendir hayat,

Alır götürür seni bilinmeyen derinliklere...

Sevda mavidir, mavi ise umut,

Sen yüreğini hep mavi tut.''

Bu klasik mesaj ile teklifini kabul etmiştim Mr.S'nin... Hey gidi günler hey... O beni bilmezken ben onu sevmiştim bu efendi tipli; kendine güvenli; altın saçlıyı... Kimselere diyemedim baktım beni görmez; hanım arkadaşı bilir, ben de ümidimi keser ve artık güvenebildiğim bir dost olarak görmeye başlarım kendisini...

İlahi adalet yukardan izler gibi; bir gün bizim Çağla gözlünün rüyasında ona fısıldar; ve benim siluetim beliverir Altın saçlının rüyasında SEVGİLİ adıyla; hem de öğle uykusunda; üstelik hiç gündüz uyuma huyu olmazken... Bu sırlı olay ile uyanan Yeşil gözlü sarılır telefona ve teklif eder hoş bir sada ile...

ve Çalıkuşu şaşkın; Çalıkuşu umutlu; Çalıkuşu mutlu; Söyleyin sevmek suç mu?

Her gününüz SEVGİLİLER GÜNÜ olsun...

Dostluk

2009-02-13T22:13:00.000-08:00

"30'lardan sonra dostluk halleri ne alemde sizde?" diye mim konusuyla mimlemiş beni mehtapcım sağolsun...

Efendim dostluklar da öğrenme gibi... küçük yaşta kurulan karşılıksız dostluklara, ee büyünce fesatlık okulunu bitiren kalplerde pek yer kalmıyor... hani öğrenmede küçük yaşta zihin açık olur ya demek ki sevgi ve bağlılık da ozamanlar çok oluyomuş... Bugün dostluk demek çıkar demek oluyor ne yazık ki... Gerçekten en sağlam dostluklar lise ve üniversite çağlarında kuruluyor...

Ama tabiki istisnalar da var... Öğretmen olduktan sonra da hakkatli kişilerle dostluğum oldu... Allah eksikliklerini göstermesin... Hele ki Deli Yürek dizisindeki '' Kuşçu '' gibi dertlerimi bıkmadan usanmadan dinleyen ve ''neden aramıyorsun neden hep başın sıkışınca geliyorsun demeden'' kendilerinden gerçekten çok güzel dersler aldığım;beni hayırlara vesile eden, kötü günümü yalnız geçirmediğim öyle değerli insanlarla dostluklarım var ki Allah razı olsun diyorum onlara...

Buradan tüm dostlarıma selam olsun...

İKİNCİ BAHAR

2009-02-13T02:17:00.000-08:00

Hayattan erken emekli olmak mı

Daha yaşayamadan gerçekleri;

Bilmeden gideceğim yerin beni nasıl karşılayacığını;

Beni bekleyen Gül kokulu bir bahar mı

Yoksa is kokulu dipsiz ataş mı

Emeklilik gelsin artık dediğim anlar dursun

Ben daha yeni doğdum.

Çok çalışmam gerek çok...

Daha borçlarımı ödeyemedim ki;

Kendim için bi kazancım olsun...

Hayattan erken emekli olmak mı...

Şimdilik daha çok erken...

Hele bi ikinci bahar olsun......

Baharı erken bulmak ümidiyle ÇALIkuşu

YOL

2009-02-10T09:06:00.000-08:00

Hava karanlık, içi de karanlık bir umut almıştı biletini Zübeyde... Kendine güveniyordu ve aradığını bulacaktı; kendini koruyabilirdi; hatta yanında Yasin ve dua kitabı da vardı... bunlar onun kalkanıydı...

Yolculuğunda don gibiydi; tek düşündüğü monoton hayatında bi değişiklik yaşamak ve önemli olduğunu hissetmekti, zira hayatında hiç bu kadar unutulmamış ve yalnız kalmamıştı... Tüm insanları kendi gibi sanıyor ve sadece güvenmek istiyordu bu şehre...

Vapurun çıkardığı köpüklere daldı... başı dönse de kafasını kaldırmadı; soğuğa ve rüzgara dayanırsa sanki yalnızlığı azalacaktı...

Ve yolun sonu geldi... O da ne... tüm umutlrını bağladığı şehir bu muydu... hiç kendine güvenli bir duruşu yoktu; kendini koruyaman bu kalabalık, Zübeyde'yi nasıl korurdu... ''offf naptın sen Zübeyde'' dedi içinden... ama dönüş yoktu; sadece o anı yaşadı ve geçmişine çok kızdı ona neden burada olma ihtiyacını duyurmuştu... Bu bilmediği yerde denize düşmüş ve yılana sarılmıştı...

Yol uzundu, yol çileliydi, yol hiç bitmedi, Zübeyde hiç dönemedi................

(bu bir kısa hikaye denemesidir ve burada yer alan kişi ve kişiler tamamen hayal ürünüdür; telif hakkı ise çalıkuşuna aittir...)

Kurtlar Vadisi

2009-02-09T09:18:00.000-08:00

İlişkilerimizde hep beklentilerimize karşılık bulamamaktan yakınırız... Peki biz ne kadar vericiyiz... bakalım biz yeteri kadar ilgileniyor muyuz?

Bu ara ''KURTLAR VADİSİ'' izliyorum Mr S. ile... sırf birlikte bişiler yapabilelim diye... 2 bölüm oldu... Benim Bey bi mutlu bi mutlu... Onu öyle görünce ben de çok mutlu oluyorum ve diziden keyif almaya çalışıyorum; işte ben Elif,o Polat hayaller kuruyorumm...Vadi'yi bile romantik hale getirebiliyorsak, bayanların yapamayacağı şey yok... Ama bu arada onun istediği bi şeyi izliyorum diye de; izlerken beni bir rahat ettiriyo ki sormayın... daha ne isterim :)

Bayanlar aslında biz o kadar önemli ve o kadar güzel, tatlı ve çekiciyiz ki; bizi sevmeyen ölsün... Kendimize güvenli olduğumuz zaman ve bişileri başardığımız zaman aslında Mr.S'ler çok mutlu oluyorlar... Ağlayan bayan modası Türk Filmlerinde kaldı... Artık güçlü kadın devri başladı... Benden demesi...

Ayrıca biz önce eş, sonra iş deriz ; ama unutmamak gerek hayat zor, iş önemli, devir para devri maalesef... Artık bu gerçeği farketmek gerek... Sırf bu yüzden ilişkiyi zedelemeyin... Siz onunla olan anınızı iyi değerlerdirin, bu pirim sizi epey götürür.... Bizim daha 92 bölüm var :) Ömür boyu aşk bu olsa gerek...

Benim tavsiyeler bu kadar daha fazlası da burada:Mutlu İlişki İçin 20 Denenmiş Tavsiye

Uyan Lale

2009-02-08T19:26:00.000-08:00

Bir ezan ki inliyor kalkınnnn der gibi...

Hayırlı günün başlangıcı benim...

Aziz Allah...

Kulaklarımda çınlayan

Hem sevindiren hem ürküten...

Bana gideceğim yeri hatırlatan;

Ümitle korkuyu çağıran,

Ey mübarek Ezan...

Duydum seni yine bu sabah

Aziz ALLAH

Elhamdülillah

by çalıkuşu

İYİ Kİ BENİM

2009-02-08T03:50:00.000-08:00

İnsan istediğini yaşar

Yanlışı da onadır doğrusu da

Ömür dediğin kelebek gibi

Kalmaya ne garanti ikinci bahara...

Ders alsam ne mutlu bana

And içtim eninde sonunda

Doğrularımı yaşamaya

Veda etmeden şu kısacık hayata

Elalem ne der demeden

Özenmeden diğer yaşamlara,

Mutluyum ben olduğuma,

Hazırım ümidimin peşinden koşmaya...

by çalıkuşu

Tatil Bitti

2009-02-07T02:57:00.000-08:00

Ortanca Yeğen

Büyük Yeğen Yeni ÜYE

Sonunda evime geldim... Ankara güzel; gezmek güzel; hısmı görmek güzel de; isanın evi gibisi yok...

Önce Kayseriye gittik... Aileye bir kova erkeği daha eklendi... O kadar masum ki; tutmaya kıyamıyor insan... Dayı Bey benden daha cesaretliydi...
Büyük Yeğen ise dillenmiş; hareketlenmiş... Maşallah bir de kibar.Ben yengesiyim ama TEYZE diyor bebişim...
Yedik içtik Kayseri'yi gezdik...Her şey güzeldi. Sonra ver elini ANKARA...

Ankara'da da Oratanca yeğeni gördük.Kerata emekleme aşamasından taytaya bir türlü geçemiyor... ama bu evi dağıtmasına engel değil... Elinde kumanda şimdiden patronu oynuyor...

Ve Ankara'da Ankamall'e Kızılay'a gitmeden olur mu...

Arkadaşımın düğününe gittim;canım benim melek gibi bir kız gelinlikle tam bir melek olmuş ve

AQUA ve LOLA ile görüştüm... Ama ikisiyle aynı anda değil... Lolayla yaptıklarımız mı işte burada ... o da postunda paylaştı...

Ama daha görüşemediğim Arkadaşım A... ve S... inşallah küsmezler;çünkü yetiştiremedim...

Ankara'da bir benim ilçe, bir merkez mekik dokudum...İlçede anacığım var; iki tarafta da olmam gerek... eee gezmem de gerek... İnşallah yaza....

ve gezi bitti... yolculuk bitti evimdeyim... tabakların yerini unutmuşum ya... ve cebimiz delik... neredeyse bir maaş harcadık... kredi kartlarına baya yüklenmişiz... hadi hayırlısı bakalım... Allah büyük...

Şimdi valizler yerleştirilecek ev temizlenecek ve ütü... Hadi bana kolay gelsin...

Doğum günün kutlu olsun...

2009-02-03T07:14:00.000-08:00

Turuncu en sevdiğin renk
Ama kıyafetlerinde tercihin yeşil...

Canlı renklere bayılırsın
Ayrıca çok şakacıcısın

Ayakkabı numaran kırk
En sevdiğin tatlı kakaolu, çaylı,damla çikolatalı ıslak kek
ve etimek tatlısı...

ve bugün doğum günün
kalktım sana etimek tatlısı yaptım...
İyi ki doğdun Altın saçlım...
YEŞİL GÖZLÜM İYİ Kİ DOĞDUN...

Anket

2009-01-05T09:32:00.000-08:00

Sevgili arkadaşım Muhabbet Çiçeğim beni mimlemiş. 20 soru ve 20 cevap:

1. En sevdiğiniz kelime nedir? –Flame'im (tabi flame yerine adım söyleniyor...)

2. En nefret ettiğiniz kelime nedir? - Hayır

3. Sizi ne heyecanlandırır? -Şıkır şıkır giyinip ANKAMALL'e gitmek

4. Heyecanınızı ne öldürür? - Yaptığım işle dalga geçilmesi, daha da düzelemiyorum

5. En sevdiğiniz ses nedir? – Son zil sesi (ders bitimindeki)

6. Nefret ettiğiniz ses nedir? – Düzenli ritmik ses

7. Hangi mesleği yapmak istemezsiniz? – manken :)))

8. Hangi doğal yeteneğe sahip olmak istersiniz? – güzel sesim olsa hiç fena olmazdı.

9. Kendiniz olmasaydınız kim olurdunuz? – çok pratik, hayatta işleri yolunda giden, alımlı, dindar, ağzı iyi laf yapan, sevilen, moral verebilen bir ben :)) olmak isterdim..

10. Nerede yaşamak isterdiniz? – Ankara

11. En önemli kusurunuz nedir? – Alınganlık

12. Size en fazla keyif veren kötü huyunuz hangisi? –Mr. S' yi gıcık etmek hahaha

13. Kahramanınız kim? – Babannem (canımıniçi seni öyle özledimki , yokluğuna alışamıyorum)

14. En çok kullandığınız küfür nedir? – Allah belanı vermesin gerizekalı

15. Şu anki ruh haliniz nasıl? – Beklediğini bulamamış

16. Hayat felsefenizi hangi slogan özetler? -''Her iyinin içinde bir kötülük; her kötünün içinde de bir iyilik vardır...İnsan hangisini eğitirse o olur......"

17. Mutluluk rüyanız nedir? – Kamil insan olabilmek ve hayırlı evlatlar yetiştirebilmek (kim iyi olmak istemezki:( )

18. Sizce mutsuzluğun tanımı nedir? – İlgisizlik, yaptıklarının beğenilmemesi

19. Nasıl ölmek istersiniz? - İmanla ve şehadet getirerek...(inş)

20. Öldüğünüzde cennete giderseniz Tanrı’nın size kapıda ne söylemesini istersiniz? – Seni Rahmetimle bağışladım.

Lolacım ve Aquamarinecim sizi mimliyorum...

Ümidim ışığım

2009-01-03T22:24:00.000-08:00

öyle taşınmaz günahlar yüklemişim ki boynuma
Rabbim Rahmetin olmazsa benim halim nice ola...

bir ümit içinde korkuyorum mahkemeden
cevap veremeyeceklerim altında ezilmekten
yine taşınmazları sırtlamaktan...
güçlü olmak istiyorum doğruyu seçerken iki yoldan...

ümidim, ışığım, beni bırakma
taki bulmuşken huzuru bu yolda...

flame çalıkuşu

''..............
Ehl-i dalaletin çoğu ceza almadan, ehl-i hidayetin de çoğu mükafat görmeden buradan göçüp gidiyorlar.Demek bir mahkeme-i kübraya,bir saadet-i uzmaya bırakılıyor............... ''
(SÖZLER)

yeni yılda, gülellim biraz daha!..

2008-12-30T07:38:00.000-08:00

Kumkapı'da bir balıkçı bağırıyor:
-canlı balık, canlı balık..
Yaşlı bir teyze yaklaşıp soruyor:
-Evladım balıklar taze mi?
Adam yine bağırıyor:
-canlı balık, canlı balık..
Teyze yine:
-Evladım balıklar taze mi?
Adam iyice sinirleniyor:
-Teyze canlı diyoruz ya işte..
Yaşlı teyze sakin bi sesle:
-Aa evladım bende canlıyım ama taze miyim!!

Yeni yılımızda yüzümüzde gülümseme, kalbimizde huzur, bedenimizde sağlık olsun...her şey gönlümüzce olsun...

şarkıların dili...

2008-12-29T14:16:00.000-08:00

Sevgili zahir mimlemiş saolsun...
işte FLAME TOP 20 yerli müzik listesinde neler var...
Öncelik sırası duygu yoğunluğuna göre değiştiğinden numara verilmemiştir...

Gökhan Türkmen - büyük insan
Hakan Yeşilyurt - sen aşksın
Mor ve Ötesi & Şebne Ferah - küçük sevgilim
Aykut Kuşkaya- nereye kadar
Şebnem Ferah - Sil baştan, sigara
Ferhat Göçer - Biri bana gelsin
Özgün - yanarım
Erkan Oğur - bugün ben bir güzel gördüm; mecnunum leylamı gördüm
Pinhani - dön bak dünyaya; beni al; unutuldular
Edip Akbayram - çeşmi siyahım
Emre Aydın - afilli yalnızlık; git
Kazım Koyuncu - gülbeyaz; dido; giderim
Murat Yılmazyıldırım - adsız özlem
Nurettin Rençber - ay düşünce
Ayna - seni çok seviyorum
Duman - aman aman
Sibelalaş - adam
Gülay - cesaretin var mı aşka
Destan - ben ölürsem
Zeki Müren - bir yangının külünü yeniden yakıp geçtin

FLAME yabancı
Bryan Adams - eveything that I do
Enya - A Day Without Rain; only time
Enigma - beyond invisible
The Beatles - Let It Be
Kitaro - Matsuri
Sting - Shape Of My Heart
Bob Dylan - one more cup of coffee
Rem - loosing my religion

Ben de 1sen ve PrimaRimayı mimliyorummm

UYANMAK

2008-12-28T14:23:00.000-08:00

yaslamak sırtını RABBe...

kurtulmak hapis düşüncelerden,

uyanmak gaflet uykusundan,

ve şükretmek...

hayrın ve şerrin O'ndan geldiğine...

FLAME

''Ben batıp gidenleri sevmem''(En'am Suresi:76)

gözyaşım

2008-12-27T15:28:00.000-08:00

yağmur!
geldin yine aynı sebeple
akamadınki şöyle doya doya
ağır geldi tabi zerrelerin yükü
bardaktan boşan ki
temizlensin pisliklerden
şu aciz biçare hikayeler...

FLAME

yoksun

2008-12-27T05:44:00.000-08:00

ben geldim;
kapıyı çalmayım dedim sürpriz yapacaktım...
anahtarı çevirdim, bir tane kilitlenmiş...
kalbim hızlı çarptı, montuna baktım yoktu...
hiç seslenmedim...
olmadığını bile bile bir ümitle bilgisayara koştum,
kapalıydı...
ben geldim ama sen yoksun...

meğer bu odalar sen varken doluymuş...
demek küçük mutlu yuvamın mutluluğu senmişsin...
ne alınan yeni eşyalar... ne de pişen aşlar...
anlamsızmış sensiz geçen dakikalar...

gel yeşil gözlüm, altın saçlım...
dolsun sessiz odalara kokun...
geçmesin dakikalar sensiz...
koyma beni senden yoksun...

FLAME

KARA SEVDA

2008-12-24T13:57:00.000-08:00

sevmiyorum desem de gerçek hayatta...

yaşamak istediğimi görüyorum ben rüyamda...

ne yaparsan yap;

bitmez içimdeki bu KARA SEVDA

FLAME

yaralı oyun

2008-12-23T13:45:00.000-08:00

gülersin çaktırmamak için yaranın sızısını
ahların, olmak zorundadır kahkahan
kime dersin, kim dinlesin yaralı oyununu
bırakmaz peşini kurumaz yaran..

hatırlarsın en unuttuğunu sandığın anda
çok yanarsın çook
takibeder haklı çıkarma çaban...
nasıl var ki bir çıkış bu labirentten...
oradan oraya kendini atarsın...
çıkmaya çalıştıkça batarsın...
kurtarın seni beni...
şu biçare yaralı oyundan...

battıkça ciğerine nefesler...
çocuk olmak istersin,
sonu gelmez cümleler...
üç noktalı susmalar...
ne çocuk olabilirsin,ne başa dönebilirsin
gülmeye yeltenemez ki o dudaklar...
hatra gelirse yaralı oyun,
daha gülerken kanamaya başlar...

FLAME

Müfettişler Geliyor!!!!!!!!

2008-12-22T11:45:00.000-08:00

Ha geldi ha gelecekler derken büyük gün geldi çattı; yarın geliyorlar... Dosyalarımızda tüm evrakların hazır olması gerek... Benim de kulüp dosyamda eksik var, ama hala hazırlamadım... off bir gözümde büyüyor ki... Eee öğretmen değil misin 3ay tatilin var diyenlere selam ola; tatilin 2 ay olduğu gerçeğini ve işini eve getiren meslekler arasında olduğumuzu ve duygusal açıdan yıpranmamızı da ekleyip arz ederim efendim...

Bir günlük teftişe karşıyım: iyi-kötü ayrımı bir günde olur mu hiç... Gerçi artık notumuzu müdürler veriyormuş ama olsun. Hem ben çok heyecanlı bir yapıya sahibim,BİRİ BİZİ GÖZETLİYOR durumları hiç bana göre değil. Heyecandan hadi o gün dilim tutuldu ve her zamanki performansımı gösteremedim.. ee n'olacak? Ben öyle gözlenmek falan istemiyorum... Zaten üniversetede dersi geçmek için Prof.un önünde ne ecel terleri dökmüştüm ders anlatırken... ''Yemekteyiz''deki gibi acımasızca eleştirilmiştim... ''Hiç beğenmedim''
Neyse bu işler derin işler... Fazla dokundurmamak lazım... Ne de olsa memuruz... Memurun dili DİLEKÇE... Sus memur sus...

Çoook çalışmam lazım çook... Umarım yarın dilim tutulmaz... Yoksa ''Hababam Sınıfı''ndaki öğretmene dönmeyeyim...

Buzda DANS

2008-12-22T02:34:00.000-08:00

Sivas'taki buz pisti sokak ve caddeleri duydunuz mu bilmiyorum... Offf ne gündü öyle Mübarek CUMA günü... Meğer gece yağmur yağmış ve sabaha karşı da o ıslak caddeler buza dönmüş,toprağın üstü bile cam gibi buzdu...Öğrencilerin koluna girerek gittim okula... Zaten düz yolda yürüyemem, hep tökezlerim, buz üstünde resmen dans ettik tüm SİVAS'ta yaşayanlar olarak... Sadece dans edenler olsa iyi, kafayı yaran hastaneye... bu arada kaportacıların da zam almış gibi işleri açıldı... Hikmetinden sual olmayan RABBİM; yine şükredelim diye bize vesileler yarattın...

Ve bugün Pazartesi... ''Bastığın yerleri toprak diyerek geçme tanı'' Sivas halkı...
Bugün resmen ayağımı toprağa bastığım için defalarca şükrettim...

BANA BEN GEREK

2008-12-20T07:44:00.000-08:00

Ben güçlüyüm, ben özelim, ben bir taneyim, benden daha başka yok dünyada...
Kendi kendimi beslemeliyim... Ruhum aç onu doyurmalıyım... Kafamdakiler hep karmakarışık odalarda... Onları bir an önce şemalayıp; bir düzene oturtmalıyım...

Ahhh sorumluluklar sizi nasıl unuturum... Hepiniz aklımdasınız... Madem ki hepinizi bir anda gerçekleştiremem... öncelik sırasına koymam lazım... Yapmadıkça kafamda biriktiniz ve öyle ağırlaştınız ki... en iyisi sizi bir kağıda dökmek... oh be kurtulurum o zaman yükten... bıktım artık dönüp dolaşıp düşünmekten...

Geçmişim artık sen de bir kenarda dur... Bunca yıldır benimleydin de ne oldu... Ben artık geleceğe bakıcam; senden ders alacağım kadar aldım... Bırakıp senin yükünden de kurtulacağım...

Siz gerçekleştiremediğim hedeflerim... Hiç bir şey için geç değil... Bekleyin adım adım geliyorum.. varamasam da ben çıkıyorum yola... Bindim bir alamete gidiyorum berekete...

Bereketli günler istiyorum, zamanımı iyi değerlendirebildiğim... Ataletten çoook uzaklarda canlı kanlı geçecek saatler istiyorummm....

Çok çalışmam lazım çook...
Sizce çok şey mi istiyorum...